Εκείνη τη νύχτα...... (17Νοέμβρη 1973)

..... σώπαιναν οι λύκοι γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι(της εξουσίας)

Τριάντα πέντε τώρα χρόνια τούτες τις μέρες του Νοέμβρη έρχονται στη μνήμη μας, σε όσους ζήσαμε τα γεγονότα εκείνα είτε από κοντά ή όπως συμβαίνει στους περισσότερους «εκ του μακρόθεν», τα γεγονότα της εξέγερσης των φοιτητών και όχι μόνο του Ε. Μ. Πολυτεχνείου, των σχολών της Πάτρας, των Ιωαννίνων, της Πολυτεχνικής της Θεσσαλονίκης. Ξανάρχονται στη μνήμη μας οι αγώνες της νεολαίας που χωρίς να λογαριάσουν τη ζωή τους πρόταξαν τα στήθη τους στα αμερικάνικα τανκ που στήριζαν το ανελεύθερο στρατοκρατικό καθεστώς της πατρίδας μας που είχε επιβληθεί στις 21 Απριλίου 1967 και κατέρρευσε κάτω από το βάρος της προδοσίας της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974. 35 χρόνια μετά και αυτές τις μέρες με αποκορύφωμα τη σημερινή μέρα (Δευτέρα17 Νοέμβρη) ,όπου και η πορεία στην μεν Αθήνα στην Αμερικάνικη Πρεσβεία, στη δε Θεσσαλονίκη μπρος στο Αμερικάνικο προξενείο, χιλιάδες λαού-μαθητές-σπουδαστές-φοιτητές-εργαζόμενοι-νέοι-γέροι-παιδιά-θα τιμήσουν αγωνιστικά την επέτειο του Πολυτεχνείου. 35 χρόνια μετά στο ιστορικό κτίριο της οδού Πατησίων θα ξαναγραφτούν τα συνθήματα «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», «ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ», «ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ»,»ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ».
35 χρόνια περάσανε από τη μέρα εκείνη που «σωπαίνανε οι λύκοι γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι» και αλήθεια πόσο τα συνθήματα εκείνα των φοιτητών, και κατ΄ επέκταση του ελληνικού λαού, έχουν δικαιωθεί;
Τι διεκδικούσαν τότε οι φοιτητές;
ΨΩΜΙ:
Για να υπάρχει ΨΩΜΙ βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχει δουλειά και μεροκάματο που να καλύπτει τις ανάγκες μιας μέσης οικογένειας.
Υπάρχουν αυτά μετά 35 χρόνια;
Μάλλον ΟΧΙ, για την πλειοψηφία του λαού, αφού το μεροκάματο δεν υπερβαίνει τα 30 ευρώ και ο μισθός είναι κάπου στα 700 ευρώ. Και μ' αυτά τα χρήματα τι να πρωτοπληρώσει κανείς?
Η ανεργία μας λένε κατέβηκε κάτω από το 10%.Αλήθεια ποιον θέλουν να κοροϊδέψουν;
200.000 εργαζόμενοι είναι στα πρόθυρα της απόλυσης σε πείσμα της υπόσχεσης ότι θα μονιμοποιηθούν.
Ψίχουλα οι αυξήσεις των εργαζομένων, καρβέλια ολόκληρα στους εκλεκτούς.
Όσο παίρνει ένας εργαζόμενος σε ένα ολόκληρο χρόνο τόσα και περισσότερα παίρνουν οι ημέτεροι πρόεδροι, Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Υψηλόβαθμα στελέχη των κρατικών οργανισμών σε ένα 15νθήμερο και δεν τους φτάνουν θέλουν περισσότερα.
Όσο για τα κέρδη του κεφαλαίου που μέρα με τη μέρα αυξάνονται και που συνέχεια μειώνεται ο συντελεστής φορολογίας τους για να επενδύουν περσότερα σε κότερα βίλες και σε οφ-σορ εταιρίες, αυτά συνέχεια αυγαταίνουν. Και επειδή δεν τους φτάνουν τους έχουν έτοιμα και 28 δις ευρώ «δανεικά κι αγύριστα»

Σε όποια εφημερίδα και να ρίξεις μια ματιά, θα διαβάσεις ακόμα και σε μερικές , όχι δεκάδες, αλλά κατοσταριές στα 100 κέρδη του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

ΠΑΙΔΕΙΑ.
Για πια παιδεία να μιλήσουμε; Του Κοντογιαννόπουλου; Του Αρσένη; Η της κυρίας Μαριέτας; ή μήπως του Στυλιανίδη που, αφού δεν μπόρεσε η κυβέρνηση του να κάνει ιδιωτικά Πανεπιστήμια με την αντικατάσταση του άρθρου 16 του Συντάγματος, πάει με «πουστιά» να κάνει Ι.Χ. Πανεπιστήμια;
35 ολόκληρα χρόνια όλες οι κυβερνήσεις αλλά και ο κάθε υπουργός που αλλάζει κάνει πειράματα στις πλάτες των μαθητών και των φοιτητών.
Ίσως η κάποια πρόοδος που μπορεί να πει κανείς ότι έγινε στην παιδεία ήταν η καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας.
Ψίχουλα στη παιδεία καις τους δασκάλους.
Παντεσπάνι στους ΓΚΟΛΝΤΕΝ ΒΟΥΣ της νομενκλατούρας.
Με το τσουβάλι τα εβρουλάκια για αγορά εργαλείων για την καταστολή των κινητοποιήσεων των φοιτητών και των διεκδικήσεων του λαού.
Ψιχουλάκια για την κατασκευή νέων σχολείων και άλλων έργων υποδομής της σχολικής κοινότητας.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Σίγουρα δεν είμαστε υπόδουλοι σε ξένη χώρα, ούτε τότε υπήρχε ξένη κατοχή-όπως λέμε Γερμανική Κατοχή- όμως πόσο ελεύθεροι μπορούμε να είμαστε 35 χρόνια με τις τόσες «αλυσίδες» που μας δένουν με χίλιους δυο τρόπους;
Με επίκληση της διεθνούς τρομοκρατίας, από αυτούς που εξέθρεψαν και συντηρούν την τρομοκρατία αυτή, κάθε λίγο και λιγάκι μας βάζουν εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση μας ακόμα και μέσα στην ίδια την χώρα μας.
Ούτε ένα μπουκαλάκι νερό δεν μπορούμε να έχουμε μαζί μας όταν ταξιδεύουμε με το αεροπλάνο για να πάρουμε το χάπι μας, ούτε λίγο γαλατάκι για το νιάνιαρο που πεινάει και κλαίει μέσα στο αεροπλάνο. Άσε τον ευτελισμό που δεχόμαστε κάθε φορά με την επιμονή να «ξεβρακωνόμαστε» για να περνάμε από τα μηχανήματα ελέγχου.
Και σε λίγο , λέει, θα μας «ακτινίζουν» όταν θα περνάμε από τα αεροδρόμια, για να βλέπουν και την εσωτερική μας διάπλαση σαν «οφθαλμοπόρνοι».


ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.
Από το 1974 που έγιναν οι πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές ο λαός με την ψήφο του εκλέγει αυτούς που θέλει να τον κυβερνούν. Πόσο όμως οι κυβερνήσεις είναι λεύτερες να πραγματοποιούν όλα όσα υπόσχονται από τα μπαλκόνια στον λαό, όταν το μεγάλο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, αξιώνει και τις περισσότερες υποκύπτει στους εκβιασμούς του κεφαλαίου, που ενώ αυτοί αυξάνουν τα εισοδήματα τους, με γεωμετρική πρόοδο, στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων τους, τους δεν δίνουν ούτε καν τον πληθωρισμό που αυτοί τον δημιουργούν.
Πόσο Λαϊκή κυριαρχία υπάρχει όταν ακόμα και οι κοινής ωφέλειας οργανισμοί που δημιουργήθηκαν από τον ιδρώτα του ελληνικού για να προσφέρουν κοινωνική πολιτική –ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΥΔΡΕΥΣΗ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, ΛΙΜΑΝΙΑ- δίνονται «αντί πινακίου φακής», κυρίως στο ξένο κεφάλαιο, και επειδή το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, στο βωμό της παγκοσμιοποίησης το κράτος γίνεται υπόδουλο στους κεφαλαιοκράτες, που ούτε που ξέρουμε από πού κρατάει η σκούφιας τους, και που αν ποτέ συμβεί η Χώρα μας έρθει αντιμέτωπη με άλλη χώρα, δεν θα μπορέσει να περιφρουρήσει την εθνική της ανεξαρτησία.
Και όσο περνάει ο χρόνος τόσο περισσότερο θα υπακούμε στα κελεύσματα της Ενωμένης Ευρώπης που, δυστυχώς, έχει γίνει και αυτή στην ουσία μία επί πλέον Πολιτεία των ΗΠΑ.
Και τα μόνα που υιοθετούν όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε στηναγκαλιά της …..μαμάς Ευρώπης οι ελληνικές κυβερνήσεις υιοθετούν μόνο τα αντιλαϊκά μέτρα –σάμπως θεσπίζει και τίποτα φιλολαϊκά- που παίρνουν στις Βρυξέλλες και στα άλλα όργανα, οι οσφυοκάμπτες των ΗΠΑ, κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ε.Ε.

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ
Εεε αυτό επιτεύχθηκε με πολλούς νεκρούς,- και μόνο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των ημερών δεν είδε κανένα νεκρό στο Πολυτεχνείο- αλλά πόσοι από αυτούς που υπηρέτησαν συνειδητά την χούντα μέσα από τις υψηλές θέσεις του κράτους, όχι μόνο παρέμειναν στις θέσεις τους αλλά προήχθησαν και σε ακόμα πιο ψηλές, επειδή την ίδια μέρα της μεταπολίτευσης άλλαξαν στρατόπεδο -σταγονίδια τα είχε βαφτίσει ο και «γεφυροποιός» ονομαζόμενος, Ευάγγελος Αβέρωφ, και για να γλιτώσουν το σαρκίο τους – ας όψεται το «ΣΤΙΓΜΙΑΙΟΝ ΑΔΙΚΗΜΑ», να μπορέσουν να βάλουν προσκόμματα για την αποχουντοποίηση της χώρας- αλήθεια έχει γίνει αυτή τελικά;- στη μεταπολιτευτική κυβέρνηση.
Μια κυβέρνηση που, για να μην χαλάσει τη ζαχαρένια των αμερικανών, από την πρώτη κι’ όλας επέτειο του Πολυτεχνείου, απαγόρευε -επί 8 ολόκληρα χρόνια – την πορεία του ελληνικού λαού –ανήμερα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μπροστά από την Αμερικάνικη πρεσβεία, με αποκορύφωμα τη δολοφονία το 1980 της Σταματούλας Κανελλοπούλου και του Ιάκωβου Κουμή, όπως και το 1985 όταν έπεφτε νεκρός ο μαθητής Μιχάλης Καλτεζάς από τις σοσιαλιστικές σφαίρες του ΠΑΣΟΚ. Μη ξεχνάμε και τον «ΦΑΚΕΛΟ» της Κύπρου που τον έχουνε καταχωνιάσει στα υπόγεια της Βουλής και θα τον βγάλουν , μάλλον, όταν θα ξεθωριάσουν τα ονόματα που είναι γραμμένα μέσα ή φύγει από τη ζωή και ο τελευταίος υπεύθυνος του τραγωδίας της Κύπρου.

ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ.
Δυστυχώς αυτοί δεν έφυγαν ποτέ και έμμεσα πλην σαφώς περνούν μέσω των αμερικάνικων συμφερόντων εταιρειών τις δικές τους επιλογές, βασικά στον οικονομικό τομέα.
ΑΑΑΑ μη ξεχνάμε και τα «συγχαρητήρια» που από του βήματος της βουλής κατά καιρούς δίνουμε στους «ελευθερωτές» των λαών. Κάπου κάπου για να μην τους ξεχνάμε ρίχνουν και μια αμφισβήτηση των διαφόρων συνθηκών, όπως πρόσφατα που αποκάλεσαν «Τουρκική μειονότητα» την μουσουλμανική της Θράκης, όπως απροκάλυπτα πιέζουν να γίνει δεκτή η Τουρκία στην Ε,Ε, χωρίς πρώτα να αναγνωρίσει το Κυπριακό κράτος, και τις όποιες διαμαρτυρίες μας τις γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους για να μη πω πουθενά αλλού. ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ. Μετά την συμβολική έξοδό μας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και την υπόσχεση του ΠΑΣΟΚ να μας βγάλει από αυτό και να απομακρύνει τις βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ όλο και βαθιά όχι μόνο μπαίνουμε μέσα αλλά και συμμετέχουμε στις διάφορες αποστολές του ΝΑΤΟ σε χώρες που δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ
Σε λίγη ώρα (οι γραμμές αυτές γράφονται στις 07.30/17/11/2008) θα αρχίσει η πορεία προς την Αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα. Σίγουρα, πάλι, οι γνωστοί άγνωστοι κουκουλοφόροι θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν επεισόδια στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.
Ας προσέξουν ΟΛΑ τα μπλοκ που θα πάρουν μέρος στη πορεία να μην έχουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους «για να δείξουν την όγκο τους», γιατί αυτά είναι τα αδύνατα σημεία όπου οι «γνωστοί άγνωστοι» θα επιχειρήσουν να μπουν μέσα στην πορεία και να δημιουργήσουν έκτροπα.
Ο κάθε ένας μας με τον δικό του τρόπο ας αποτίσει ελάχιστο φόρο τιμής σ’ αυτούς που πέσανε εκείνο το βράδυ για να μπορούμε σήμερα να μιλάμε τουλάχιστον λεύτερα.
Παραθέτω μερικά ποιήματα, από δεκάδες χιλιάδες, που γράφτηκαν για το Πολυτεχνείο.

Νικηφόρος Βρεττάκος
Ελεγείο πάνω στον τάφο ενός μικρού αγωνιστή


Πάνω στο χώμα το δικό σου λέμε τ' όνομά μας.

Πάνω στο χώμα το δικό σου σχεδιάζουμε τους

Κήπους και τις πολιτείες μας.

Πάνω στο χώμα σου Είμαστε. 'Εχουμε πατρίδα.'

Εχω κρατήσει μέσα μου την τουφεκιά σου.

Γυρίζει μέσα μου ο φαρμακερός ήχος

τουπολυβόλου.

Θυμάμαι την καρδιά σου που άνοιξε κι έρχονται

στο μυαλό μου κάτι εκατόφυλλα τριαντάφυλλα

που μοιάζουνε σαν ομιλία του απείρου προς τον άνθρωπο.

'Ετσι μας μίλησε η καρδιά σου.

Κι είδαμε πως ο κόσμος είναι μεγαλύτερος

κι έγινε μεγαλύτερος για να χωρά η αγάπη.

Το πρώτο σου παιχνίδι, Εσύ.

Το πρώτο σου αλογάκι, Εσύ.

'Επαιξες τη φωτιά. 'Επαιξες το Χριστό. 'Επαιξες

τον Αϊ Γιώργη και το Διγενή.

'Επαιξες τους δείχτες του ρολογιού που

κατεβαίνουν τα μεσάνυχτα.

'Επαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν

υπήρχε φωνή.Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.


Ελλη Κιούση
Εδώ Πολυτεχνείο

Εδώ, εδώ Πολυτεχνείο

ακούτε ελεύθερο σταθμό

εδώ είναι το σκληρό σχολείο

οι φοιτητές μαζί με το λαό.

Αντε, βοηθάτε παλικάρια

βάλτε όλα σας τα δυνατά,

ν' αγωνιστούμε σα λιοντάρια

να θυμηθούμε πάλι τα παλιά.

Εδώ, εδώ πολυτεχνείοακούτε ελεύθερη φωνή

εδώ είναι το κρυφό σχολείο

για λευτεριά, ειρήνη, προκοπή

Εμπρός, εμπρός Πολυτεχνείοεμπρός δε βγάζει τσιμουδιά

έξω το κάνανε σφαγείο

νεκροί οι φοιτητές κι η ανθρωπιά


Κωστούλα Μητροπούλου
1050 χιλιόκυκλοι


«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»

Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,

δεν σου `στειλε ένα μήνυμα μητέρα,

αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,

ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.

«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»

Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,

εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι,

χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,

σε στόματα μανάδων η κατάρα.

Και τα κορίτσια και τ' αγόρια που μιλούσαν,

τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,

δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία,

κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.

«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»

Γραμμένα μένουν τα ονόματα στο αρχείο,

δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,

λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μανάδες,

πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.

ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Ανάψτ’ ένα καντήλι
στη Ματωμένη Πύλη
που πέσανε ορθοί
σ’ άνισο αγώνα
με τανκς και δακρυγόνα
της Νιότης οι ανθοί.

Κοπέλες, Παλικάρια
-των σπλάχνων μας βλαστάρια-
θυσίασαν τα νιάτα
-πάθος κι ορμή γιομάτα-
για νά ‘ρθει η Λευτεριά.
Ανάψτ’ ένα καντήλι
στη Ματωμένη Πύλη
της ΄Αγιας Λευτεριάς.

Εδώ Πολυτεχνείο
-Αθάνατο Μνημείο-
Αδούλωτης Γενιάς.
Ελπιδοφόρο ΄Αστρο
της Λεβεντιάς το κάστρο
της Βίας ο φραγμός.

Εδώ στο νέο Αρκάδι
κάποιου Νοέμβρη βράδυ
ξανάναψε ο δαυλός

28η Οκτωβρίου 1940

Γιορτάζουμε σήμερα μια από τις μεγάλες δόξες του Ελληνικού Έθνους. Τη μεγάλη δόξα της ενωμένης, της ομόψυχης, της αδιαίρετης και ομοούσιας Ελλάδας.
Γιορτάζουμε, οι όπου γης Έλληνες, εκείνο το ανείπωτο «θαύμα» που έζησαν ΟΛΟΙ μαζί οι Έλληνες. Από το νιούτσικο βλαστάρι μέχρι τον αιωνόβιο γέροντα που δίπλα στο τζάκι έτριβε με χαρά το μουστάκι του, όσες φορές χτυπούσαν χαρμόσυνα οι καμπάνες, αναπολώντας ίσως τα δικά του κατορθώματα στις βουνοκορφές της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Μακεδνίας κατά την διάρκεια των βαλκανικών πολέμων.
Και στο «θαύμα» αυτό βρέθηκε ο ένας δίπλα στον άλλον και στο μέτωπο και στα μετόπισθεν, το ένα χέρι μέσα στο άλλο χέρι και η μια καρδιά μέσα στην άλλη καρδιά για να χτυπούν στον ίδιο ρυθμό.
Και γυρίζουμε, σήμερα 28η Οκτωβρίου, σ΄αυτή τη θαυμάσια Ελληνική ώρα για να αισθανθούμε την ψυχική και κοινωνική ενότητα και να αντλήσουμε δυνάμεις.
Κι αυτό το μεγάλο, το τρισμέγιστο, το ασύγκριτο, το ανεπανάληπτο Ελληνικό γεγονός, δεν πρέπει να γίνεται μόνο επίσημη τελετή με μπάντες, παρελάσεις, δεξιώσεις, λόγος πανηγυρικός, και μετά ιστορία, δηλαδή παρελθόν.
Πρέπει να μένει κοντά μας σαν ζωντανή μνήμη, σαν αυστηρή εντολή και να μας κάνει άξιους Έλληνες και ανθρώπους, αληθινούς ανθρώπους. Ανθρώπους που σέβονται την ιστορία τους.
Γιατί η 28η Οκτωβρίου 1940, που πανηγυρίζει σήμερα το Έθνος μας, δεν είναι μόνο ζωντανή εθνική μνήμη, είναι και παλμός και γόνιμος ενθουσιασμός.
Πρέπει, ο κάθε ένας από το δικό του μετερίζι, να μεταλαμπαδεύσουμε τη βεβαιότητα ότι είμαστε πάντα έτοιμοι να κάνουμε και τις πιο οδυνηρές, αν χρειαστεί, θυσίες για να μένουμε λεύτεροι άνθρωποι.
Και αυτή τη βεβαιότητα πρέπει να κάνουν, πρώτιστα, οι νέοι μας ατομική και ομαδική συνείδηση, συνείδηση που ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποδουλωθεί σε κανενός ανθρώπου τα κελεύσματα που απεργάζεται την όποια υποδούλωσή του.
Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 δόθηκε η ευκαιρία για έναν αλησμόνητο συναγερμό στην Ελληνική μας πατρίδα.

Ο συναγερμός των σειρήνων των μεγαλουπόλεων και το χτύπημα της καμπάνας του πιο απομακρυσμένου χωριού ήταν ίδιος με τον συναγερμό των ψυχών και το χτύπημα των παλμών της καρδιάς.
Και αυτός ο συναγερμός και το χτύπημα της καρδιάς χτύπησε εξ ίσου, για να μην πω ακόμα περισσότερο, στους Ακροναυπλιώτες και στους άλλους εκτοπισμένους από το μεταξικό καθεστώς, που δυστυχώς τους κράτησε φυλακισμένους μέχρι και την κατάληψη της Ελλάδος από τον Γερμανό κατακτητή στον οποίο και τους παρέδωσε
Οι μάχιμοι και άμαχοι, αγκαλιασμένοι, ορθώθηκαν θαρραλέα μπροστά στον αυθάδη εισβολέα.
Σύσσωμος ο λαός, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από τα Επτάνησα μέχρι τα Δωδεκάνησα, σε όλα τα στρώματα του, ανεξάρτητα από την οικονομική τοποθέτηση και τον πολιτικό τους προσανατολισμό, είπε το «ΟΧΙ» χωρίς να σκεφθεί ούτε για μια στιγμή πόσο μικρός ήταν ο ίδιος και πόσο μεγάλος ο αντίπαλος του.
Μέσα του βογκούσε το χρέος, όπως στις μεγάλες ώρες της ιστορίας, κι αυτό μόνο άκουγε, σ΄αυτό μόνο πειθαρχούσε.
Έρχεται μια μέρα στη ζωή των εθνών, που οι αιώνες ελέγχουν τα χαρτιά της ιστορικής τους ταυτότητας.
Τέτοια είναι και η μέρα της 28ης Οκτωβρίου 1940
Αυτή τη μέρα δώσαμε εξετάσεις μπροστά στο Θεό και μπροστά στους ανθρώπους.
Δείξαμε την Εθνική μας ταυτότητας και βρέθηκε ΕΝΤΑΞΕΙ.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 θα παραμείνει, όπως η 25η Μαρτίου 1821, και η Εθνική Αντίσταση, για πάντα γραμμένη με ανεξίτηλα γράμματα στις σελίδες όχι μονάχα της Ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας.
Τη σημασία αυτή τη χάρισε μια υπέροχη έξαρση του λαού, πυροδοτούμενη από την Ιερή φλόγα της ελευθερίας και από το ιερό καθήκον της προάσπισης των τάφων και των εστιών των ανά τους αιώνας προγονών.
Η εποποιία, που όμοια της δύσκολα μπορείς να βρεις στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, των βουνών της Βόρειας Ηπείρου ανανέωσε την εγγύηση μέσα στους αιώνες για την ΔΙΑΡΚΕΙΑ του Ελληνικού έθνους.
Το πολεμικό εκείνο έπος το χάραξε το ίδιο το χέρι του θεού σε μια απέραντη τοιχογραφία, που θα καλύπτει αιώνια τον παγκόσμιο ουρανό των ηθικών αξιών, την υπερίσχυση του πνεύματος στην σύγκρουσή του με την ύλη.
Από αυτόν τον αόρατο γαλαξία αστραποβολούν προς την ανθρώπινη συνείδηση τα άστρα της Ελευθερίας, της Ανδρείας, της Θυσίας, της Τιμής, της Δόξας…………
…………………………………………………


Και την ΑΝΟΙΞΗ αυτή του 1940 ακολούθησε ο μακρύς ΧΕΙΜΩΝΑΣ της Γερμανικής κατοχής μετά από λίγους μήνες, όπου –εκτός από τους λίγους που υπηρέτησαν τον χιτλεροφασισμό και μάλιστα με φανατισμό - ο Ελληνικός λαός αντιστάθηκε με όλες τις αντιστασιακές του οργανώσεις, και κυρίως μέσα από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, με κορυφαία ενέργεια, που είχε και παγκόσμιο αντίκτυπο, το κατέβασμα της σβάστιγας από την Ακρόπολη από τους Μανόλη Γλέζο και Απόστολο Σιάντα
Σημείωση: Η ανάρτηση έγινε στις 27/10/08. Στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Πολυγύρου, (90,80FM) και στις 9 η ώρα το πρωί, μπορείτε να παρακολουθήσετε αύριο ένα επετειακό αφιέρωμα.

Θέλουμαι ενημέρωση

Καθήκον ΟΛΩΝ των εργαζομένων είναι να κατέβουν αύριο όλοι σε απεργία και μάλιστα όλοι σε ένα χόρο και όχι κάποιοι να ξαναμετράνε τα ....κουκιά τους. Ομως κύριοι της ΕΣΗΕΑ ΜΗΝ παίξετε, για μια ακόμα φορά, το παιγνίδι της κυβέρνησης ,που θέλει να μένει στο ...ΣΚΟΤΑΔΙ ο λαός από τα γεγονότα. Εξαιρέσετε και εσείς , όπως κάνουν οι ΔΕΚΟ, τουλάχιστον ενα ή δυο άτομα από κάθε ηλεκτρονικό μέσο για μια ολιγόλεπτη ενημέρωση μας. Οταν η κυβέρνηση θα ξέρει οτι η κάθε παρεκτροπή των οργάνων της, μπορεί να βγει και ...ζωντανή στον αέρα, δεν θα τολμήσει να βγάλει στο δρόμο ζαρτινιέρες.

Αρνούμαι

Σαν χθες, το 1981, το ΠΑΣΟΚ του ΠΑΣΟΚ του Ανρέα Παπανρρέου κέρδισε τις εκλογές με 48,5%. Ενα από τα ΜΕΓΑΛΑ συνθήματα του ήταν και το "ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ". Οι βάσεις όμως ΔΕΝ φύγανε ΠΟΤΕ. Εξακολουθούν να υπάρχουν και να "διαφεντεύουν" τον τόπο μας. Αντιγράφω από τον σημερινό (19/10/2008) ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ την επιστολή που έστειλε ένας ναύτης στην Στρατιωτική και Πολιτική ηγεσία, στα κόμματα της Βουλής και στα Μ.Μ.Ε.
«Αρνούμαι να υπηρετώ το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους»!
Την ένταση της επιθετικότητας του ιμπεριαλισμού και το παραπέρα βάθεμα της εμπλοκής της Ελλάδας στους νεοταξίτικους - ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, αλλά και την ομηρία της Κρήτης και συνολικά της χώρας, σηματοδοτεί η λειτουργία του ΝΑΤΟικού Κέντρου Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) στο χώρο της βάσης της Σούδας

Κ.Ζ.Την περασμένη Τρίτη έγιναν τα εγκαίνια του ΝΑΤΟικού Κέντρου Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) που λειτουργεί στη βάση της Σούδας στην Κρήτη. Πρόκειται για ένα κέντρο εκπαίδευσης με κρίσιμο ρόλο καθώς συνδέεται με την υλοποίηση των νέων επιθετικών δογμάτων και υπάγεται απευθείας στο αμερικανικό ΝΑΤΟικό στρατηγείο του Norfolk στις ΗΠΑ. Το Κέντρο αυτό και η λειτουργία του στην Κρήτη σηματοδοτεί την ένταση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και το παραπέρα βάθεμα της εμπλοκής της χώρας μας στους νεοταξίτικους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Το ΚΕΝΑΠ βρίσκεται δίπλα - δίπλα με τη Διεύθυνση Ναυτικών Οπλων που υπάγεται στο Ναύσταθμο της Κρήτης. Στη Διεύθυνση αυτή υπηρετεί ο ναύτης Γιώργος Ελταχήρ, ο οποίος έστειλε επιστολή προς το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, όλα τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου και όλα τα ΜΜΕ, για το απαράδεκτο Ελληνες φαντάροι αντί να υπερασπίζονται την άμυνα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, να υπηρετούν το ΝΑΤΟ, υπηρετώντας το ΚΕΝΑΠ.
Η επιστολή του έχει ως εξής:
«Προς το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας
Προς το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού
Προς όλα τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Είμαι ένας Ναύτης που υπηρετώ τη θητεία μου στη Διεύθυνση Ναυτικών Οπλων (ΔΝΟ) στην Κρήτη. Καθημερινά εγώ και όλοι οι συνάδελφοί μου βρισκόμαστε σε επαφή με το ΝΑΤΟ με διάφορους τρόπους αφού δίπλα στη μονάδα μας βρίσκεται το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ), ένα ΝΑΤΟικό στρατόπεδο. Η επαφή μας με διάφορους ΝΑΤΟικούς στρατιώτες είναι τόσο στενή, που μερικές φορές νομίζεις ότι συνυπηρετούμε κιόλας. Βρισκόμαστε σε άμεση επαφή μαζί τους στις πύλες του στρατοπέδου. Οταν στις προβλήτες του στρατοπέδου δένουν ΝΑΤΟικά πλοία, φυλάμε σκοπιά ΜΑΖΙ με Αμερικάνους - ΝΑΤΟικούς. Μάλιστα, συνάδελφοι μου, κληρωτοί ναύτες φοράνε μπλουζάκια με το εθνόσημο και το σήμα του ΝΑΤΟ.
Θεωρώ ότι αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη! Εγώ κι οι άλλοι συνάδελφοί μου ορκιστήκαμε να φυλάμε τα σύνορα της χώρας μας και τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όχι τους ΝΑΤΟικούς φονιάδες των λαών, τα πλοία και τα όπλα τους.
Είμαι Ελληνας Ναύτης και δεν ανέχομαι το δικό μου συσσίτιο, εδώ στο στρατόπεδο, να επιδοτείται από το ΝΑΤΟ, προσφέροντας "και του πουλιού το γάλα", τη στιγμή που απ' ό,τι έχω διαβάσει στον Τύπο υπάρχουν διπλανές μονάδες στην Κρήτη, αλλά και σε όλη την Ελλάδα που η μερίδα δε φτάνει, που οι συνθήκες στρατωνισμού είναι άθλιες. Μας φροντίζουν και μας καλοπιάνουν για να τους συμπαθούμε και να μην αντιδρούμε στα εγκλήματα και το ματοκύλισμα τόσων λαών που έχουν κάνει οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ σε όλο τον κόσμο.
Μ' αυτά που κάνουν όχι μόνο έρχονται σε αντίθεση με τα δικαιολογημένα αρνητικά αισθήματά μας για τους Αμερικανο-ΝΑΤΟικούς φονιάδες, αλλά προσβάλλουν και την ίδια μας την προσωπικότητα. Είμαι αντίθετος στη δράση του ΝΑΤΟ και του Ευρωστρατού, τους θεωρώ ανεπιθύμητους γιατί δεν τους θέλει ο ελληνικός λαός.
Υπηρετώ το Πολεμικό Ναυτικό της πατρίδας μου για να υπερασπίζομαι τα σύνορα της χώρας μας. Αρνούμαι να υπηρετώ το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους! Θέλω να υπηρετώ το λαό της πατρίδας μου, να υπερασπίζομαι τη φιλία, την ειρήνη και την αλληλεγγύη με όλους τους λαούς του κόσμου.
Γιώργος Ελταχήρ
(Ναύτης ΑΡΜ)».

Παντελόνια;

Τελικά τα παντελόνια σου κ.Δαϊλάκη που φόρας , όπως μας είπες, ήταν ζαρτιέρες καταγάλανες.

Ακούει κανείς ....

…..από την Κυβέρνηση;
Μάλλον κανείς.
Τα αυτιά τα έχουν να ακούνε, και να ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ, τις απαιτήσεις των διαφόρων ΕΦΡΑΙΜ.
Και οι δημοσιογράφοι σήμερα στον απεργιακό αγώνα, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες -κανονικά ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι πρέπει να συμμετέχουν- μπας και γλιτώσουν κάτι από όσα έχουν κερδίσει με ιδρώτα και αίμα δεκάδες χρόνια πριν.
Γιατί , δυστυχώς εκεί έφτασε η εργατική τάξη.
ΝΑ ΑΠΕΡΓΕΙ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
Και για μια ακόμα φορά δεν θα μάθουμε τίποτα από όσα θα συμβούν σήμερα. Ούτε ακόμα και τα αποτελέσματα των δικών τους αγώνων. Θα «κομίσω γλαύκαν εις Αθήνας» αλλά θα καταθέσω την ταπεινή μου άποψη. Τα συνδικάτα του τύπου ή πρέπει να αφήνουν «προσωπικό ασφαλείας» για να μας ενημερώνουν ….τηλεγραφικά, και γιατί όχι αποκλειστικά και μόνο την απεργιακή κινητοποίηση, ή να απεργούν την επόμενη μέρα για να καλύπτουν τα γεγονότα «εν τω γεννάσθαι». Η ΜΗ κάλυψη των γεγονότων την ώρα που αυτά συμβαίνουν είναι για τις κυβερνήσεις «βούτυρο στο ψωμί τους».
Αυτές τις λίγες σκέψεις.
ΑΝΤΕ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Πριν από πάρα πολλά χρόνια είχα διαβάσει κάπου το παρακάτω που σχεδόν το έμαθα απέξω, και αν δεν με απατά η μνήμη μου είχε υπογραφή ΜΠΑΡΜΠΕΦ (Αν κάνω λάθος διορθώστε με).
Τι να την κάνω την πολιτική δημοκρατία, όταν τον παντοδύναμο στις κάλπες πολίτη, που μπορεί να ανεβάζει και να κατεβάζει με τη ψήφο του κυβερνήσεις, μπορεί να το διώξει όποτε θέλει ο εργοδότης του και από τη μία μέρα στην άλλη να βρεθεί άνεργος;

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν...

.....την Ελληνική μας τη γενιά
και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο
για τη νίκη, για τη λευτεριά.

Είναι του αγώνα μας τα φώτα
κι ο λαός τ΄ακολουθεί πιστά
νέοι,γέροι,όλοι μαζί φωνάζουν.
Ζήτω, ζήτω, ζήτω το ΕΑΜ.

Το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα
έφτιαξε ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ,
έχει πρόγραμμα λαοκρατία,
ζήτω,ζήτω,ζήτω το ΕΑΜ.

Έχει ενώσει όλο το λαό μας
κι όλη την αγροεργατιά
κι αγωνίζονται όλοι με πίστη
για να φέρουνε τη λευτεριά.

1941
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ
Η πατρίδα μας δοκιμάζεται.
Στον Ελληνικό λαό, αφού είχε αποκρούσει και ταπεινώσει το φασιστικό άξονα, στον πατριωτικό πόλεμο του ’40-’41, είχε πέσει η μαύρη σκλαβιά. Παντού απλωνόταν η φρίκη, η πείνα, η ερήμωση και ο θάνατος. Μέσα στο σκοτάδι, η ψυχή του λαού δεν προσκυνούσε.
Μίλησε.
Στις 11 του Σεπτέμβρη αναγγέλθηκε η ίδρυση του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου από προσωπικότητες της προπολεμικής παράταξης των Φιλελευθέρων (Πλαστήρας, Ζέρβας ).
16 μέρες αργότερα, στις 27 του Σεπτέμβρη, αναγγέλθηκε η ίδρυση της σημαντικότερης Ελληνικής αντιστασιακής οργάνωσης με πανεθνική εμβέλεια, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.
Στην αυριανή μου (27-9-08) εκπομπή στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Πολυγύρου (90,80FM) στις 18.00 και στην εκπομπή μου «ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΙ ΑΠΟΒΡΑΔΟ) μπορείτε να παρακολουθήσετε ειδικό αφιέρωμα στο Ε.Α.Μ.
Σε όποια μηχανή αναζήτησης κι αν μπείτε και γράψετε τη λέξη ΕΑΜ θα βρείτε τα πάντα.
Εδώ θα σταχυολογήσω πέντε μόνο στιχουργικά σπαράγματα από το λογοτεχνικό «θαύμα», ένα μέσα στα τόσα άλλα «θαύματα» του αντιφασιστικού «έπους» του λαού μας για τη δική του και όλων των λαών τη λευτεριά και τη προκοπή. Και πρώτα τρία τραγούδια από του βιβλίο του Κώστα Γαζή «ΑΝΤΑΡΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ(ΣΥΛΛΟΓΗ)»
ΕΩΣ ΠΟΤΕ
-Εως πότε η μαύρη ακρίδα
έως πότε εχθρός Βαυαρός
θα σπαράζει τη δόλια πατρίδα
ενωθείτε αδέρφια καιρός.
-Ας ενώσουμε όλοι τα ξίφη
ας ενώσουμε όλοι σπαθιά
κι ας φωνάξουμε «κάτω οι φασίστες,
βασιλιάδες δεν θέλουμε πια».
-Αδερφός αδερφό να σπαράζει
αδερφός αδερφό να χτυπά
και ο φίλος να σφάζει
τίνος Έλληνα η καρδιά το βαστά;
-Ας ενώσουμε όλοι τα ξίφη
ας ενώσουμε όλοι σπαθιά
κι ας φωνάξουμε κάτω οι προδότες,
φασιστάδες δε θέλουμε πια.

ΑΔΕΡΦΙΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΕΑΜ
-Αδέρφια που μας ρίξανε στην πείνα
και στην πιο πικρή σκλαβιά,
ν’ αγωνιστούμε όλοι με καρδιά
για τη ζωή και για τη λευτεριά
για του λαού μας το ψωμί.
-Αδέρφια όλοι στο ΕΑΜ
που θα ρίξει τους τυράννους στη φωτιά,
χέρι με χέρι όλοι στη γραμμή
για μια καινούργια, λεύτερη ζωή
για του λαού μας την τιμή.

ΤΟ ΕΑΜ ΜΑΣ ΧΑΡΑΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ
-Το ΕΑΜ μας χαράζει το δρόμο
αγώνα ενάντια στη σκλαβιά,
τώρα με τ’όπλο μας στον ώμο
στη μάχη όλοι μας παιδιά.
-Εχθροί και τύραννοι να λείψουν
από το πρόσωπο της γης,
καινούργιοι δρόμοι ας ανοίξουν
χαράς, αγαπής, νιας ζωής.
-Εμπρός παιδιά και μην αργείτε
ελάτε όλοι στον ΕΛΑΣ,
είν΄ο στρατός που εγγυάται
το γκρέμισα κάθε σκλαβιάς.
ΠΑΛΑΜΑΣ:
«Εμπρός! Ολόρθοι ατράνταχτοι
μαυρίλα αστροπελέκι
να το σπαθί γοργάνεψε,
βρόντηξε το ντουφέκι.
(…..)
Ξανά του Ρήγα η σάλπιγγα
και πάει στα μεσουράνια
Μαυροβουνιού καπλάνια
κι Ολύμπου σταυραητοί».
ΒΑΡΝΑΛΗΣ:
«Είτανε πρώτη του Μαγιού,
φως όλα μέσα κ’ έξω
που αράδιασε πα στο σοβά,
πιστάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,
όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια
(…..)».
ΕΛΥΤΗΣ:
«Μες στην έρμη κι άδεια πολιτεία μένει
το χέρι που μονάχα με μπογιά θα γράψει στους μεγάλους τοίχους
ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ».
ΡΩΤΑΣ:
«Γεια σου, χαρά σου λεβεντιά, το νέο Εικοσιένα,
παιδιά του ελληνικού λαού, χυμάτε αδελφωμνένα
πάρτε δίπλα τα βουνά και παγανιά τους κάμπους
να φέρετε τη λευτεριά, να καθαρίσει ο τόπος
να ‘ρθει και πάλι η άνοιξη, να ‘ρθουν τα χελιδόνια
να ‘ρθουν τα λαμπρόγιορτα με τη γλυκιάν Ειρήνη».
ΡΙΤΣΟΣ:
«Λευτεριά ή θάνατος-κρατάτε τη σημαία
Η Ανθούλα κάτου απ’ τα τανκς-έξω απ’ τα τανκς το χέρι της
υψώνοντας τη σημαία-Λευτεριά ή θάνατος
Λευτεριά ή θάνατος- ποιος θάνατος;
Εδώ δεν είναι θάνατος μονάχα ζωή και μέλλον.
Ζήτω, Ζήτω, Ζήτω
(…..)»

Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ πού είναι βρε παιδιά;

Τόσος χαμός δίπλα μας και ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ούτε μια δήλωση; Που στην ευχή είναι;
Ούτε ένας δημοσιογράφος δεν βρέθηκε να του πάρει μία δήλωση; Δεν πιστεύω να είναι στο ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΝ ντυμένος ΕΦΡΑΙΜ;Αλλά θα μου πείτε τι να τις κάνει τις δηλώσεις. ΟΛΟΙ εργάζονται για την κόρη.Τρελλός είναι;

"Χούντα" στη Χώρα των Βάσκων

«Ρίχνουν στις φυλακές εκατοντάδες αριστερούς, διαλύουν κόμματα και οργανώσεις, κλείνουν εφημερίδες».
Όχι μη πάει ο νους σας σε τίποτα ολοκληρωτικά φασιστικά καθεστώτα της Αφρικής, Ασίας, Λατινικής Αμερικής και Ασίας, ούτε καν στη διπλανή μας Τουρκίας. Αυτά όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το σημερινό δημοσίευμα του «ΕΘΝΟΥΣ» στην Ευρώπη. Στην Σοσιαλιστική Ισπανία, μέλους της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ(sic) Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ούτε μια φωνή διαμαρτυρίας, τουλάχιστον από τα σοσιαλιστικά κόμματα και προπαντός από την ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΝΘΗ.

Να τι γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ στο σημερινό ΕΘΝΟΣ στις "Αναιρέσεις" στη στη σελίδα 19


Ανατριχιαστικές διαστάσεις έχει πάρει το κύμα των δικαστικών διώξεων, καθαρά πολιτικού χαρακτήρα, που έχει εξαπολύσει η Μαδρίτη εναντίον όλων όσοι θεωρεί ότι σχετίζονται με τη βασκική αυτονομιστική Αριστερά, με αποτέλεσμα η Χώρα των Βάσκων να μοιάζει σαν να τελεί υπό καθεστώς ανελέητης εσωτερικής κατοχής! Τραγικές είναι οι ομοιότητες με τις διώξεις των αριστερών και των κομμουνιστών στη χώρα μας στα ανώμαλα μετεμφυλιακά χρόνια του τέλους της δεκαετίας του 1940, αρχών δεκαετίας του 1950, με μοναδική θετική διαφοροποίηση ότι στην Ισπανία... δεν εκτελούν τώρα τους Βάσκους κρατούμενους! Κατά τα άλλα, σε πολλές περιπτώσεις η συμπεριφορά του ισπανικού κράτους απέναντι στους Βάσκ

ους είναι χειρότερη από εκείνη του ελληνικού ανώμαλου μετεμφυλιακού καθεστώτος
Την Τρίτη το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας έβγαλε στην παρανομία το κόμμα Βασκική Εθνικιστική Δράση (ANV) και κατάσχεσε την περιουσία του επειδή θεώρησε ότι σχετίζεται με το κόμμα Μπατασούνα, νόμιμο επί πολλά χρόνια, που όμως τέθηκε κι αυτό εκτός νόμου κάποια στιγμή επειδή κρίθηκε ότι συνδέεται με την ένοπλη αυτονομιστική οργάνωση ΕΤΑ. Το κόμμα που απαγορεύθηκε την Τρίτη είχε ιδρυθεί το 1930, αλλά τώρα, τριάντα και πλέον χρόνια μετά τον θάνατο του αιμοσταγούς δικτάτορα Φράνκο, η Μαδρίτη έκρινε ότι πρέπει να το βγάλει παράνομο. Μιλάμε για ένα κόμμα που έχει 42 δημάρχους και 497 δημοτικούς συμβούλους στη Χώρα των Βάσκων!
Την Τετάρτη άρχισε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας η εξέταση της υπόθεσης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γης των Βάσκων (PCTV), το οποίο είναι φυσικά σίγουρο ότι θα τεθεί κι αυτό εκτός νόμου. Άλλωστε στις 9 Φεβρουαρίου 2008 το μεν Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρευε στο ANV να παρουσιαστεί στις βουλευτικές εκλογές ώστε να μην εκλέξει βουλευτές στο εθνικό κοινοβούλιο, ένας δικαστής δε... ανέστειλε για τρία (!) χρόνια τη δράση του ANV και του PCTV, έκλεισε τα γραφεία τους και πάγωσε τις καταθέσεις τους στις τράπεζες.
Την ίδια μέρα, την Τετάρτη, άλλο ισπανικό δικαστήριο όχι μόνο διέλυσε μια μαζική οργάνωση αλληλεγγύης προς τους φυλακισμένους Βάσκους αριστερούς αυτονομιστές που τάσσεται υπέρ της χορήγησης αμνηστίας, αλλά και καταδίκασε 21 στελέχη της σε ποινές φυλάκισης... 8 έως 10 χρόνων! Τη χαρακτήρισε «τρομοκρατική οργάνωση» που επιδιώκει «την ανατροπή της Ισπανίας στο έδαφος της Χώρας των Βάσκων»!
Αυτή ήταν η τρίτη δίκη αυτού του είδους. Το 2005 άρχισε η δίκη νέων Βάσκων που ανήκουν στις οργανώσεις νεολαίας Χαράι - Χάικα - Σέκι, που κατηγορούνταν ότι προκαλούσαν επεισόδια σε διαδηλώσεις στη Χώρα των Βάσκων, ανάλογα με αυτά που συχνά προκαλούν αναρχικές ομάδες στην Αθήνα. Το 2007, λοιπόν, το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε... «τρομοκρατικές (!)» αυτές τις οργανώσεις και καταδίκασε 23 νέους σε φυλάκιση 6 ετών τον καθέναν!
Το 2006 άρχισε μια άλλη δίκη-μαμούθ, όπου δίκαζαν για έναν και πλέον χρόνο όποιον Βάσκο θεωρούσαν φίλο των αυτονομιστών (πολιτικούς, δημοσιογράφους, άτομα που υποστήριζαν την «πολιτική ανυπακοή» κ.λπ.), και στο τέλος έριξαν στα κάτεργα 47 από τους κατηγορούμενους, φυλακίζοντάς τους με εξοντωτικές ποινές από 9 έως 24 χρόνια!
Σειρά πολιτικών δικών πρόκειται να ακολουθήσει. Όπως με τα έκτακτα στρατοδικεία του μετεμφυλιακού κράτους και της δικτατορίας των συνταγματαρχών επιχειρήθηκε η εξόντωση των κομμουνιστών και της αντιδικτατορικής αντίστασης, έτσι και με την τακτική δικαιοσύνη και ένα εφιαλτικά ολοκληρωτικό νομικό πλαίσιο η ισπανική κυβέρνηση επιχειρεί να εξοντώσει την αντίσταση των Βάσκων και να τους εξανδραποδίσει. Ίσως να τα καταφέρει, όπως τα κατάφερε και το ελληνικό μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς.
Προ εικοσαετίας πάντως, όταν το ισπανικό κράτος είχε συγκροτήσει παράνομες ομάδες εκτελεστών από άνδρες των μυστικών υπηρεσιών, που κατ εντολήν κυβερνητικών αξιωματούχων δολοφονούσαν όποιον θεωρούσαν ότι ανήκει στην ΕΤΑ ή συνεργάζεται με αυτήν, οι δολοφονίες αθώων ήταν τόσες πολλές που η τακτική εγκαταλείφθηκε.

ΤΕΙΧΟΣ ΣΙΩΠΗΣΗ συγκάλυψη μιας τραγωδίας
Οι Βάσκοι δεν έχουν πουθενά ισχυρούς φίλους, όπως φαίνεται. Ενα πέπλο σιωπής καλύπτει τις φρικαλεότητες που διαπράττονται εναντίον τους. Μόνο διαβάζοντας τον ισπανικό Τύπο συνειδητοποιεί κανείς κάτω από ποιο καθεστώς ζουν. Στο εξωτερικό κανείς δεν γράφει γι αυτούς. Σε αντίθεση με τους Αλβανοκοσοβάρους, τους Νοτιοοσέτιους ή τους Αμπχάζιους, των οποίων το δικαίωμα στην ανεξαρτησία ξαφνικά έχει γίνει «ιερό και απαραβίαστο» για εκατομμύρια Ευρωπαίους, στη Χώρα των Βάσκων δεν υπάρχουν άνθρωποι που ποθούν την ανεξαρτησία τους, μόνο... «τρομοκράτες»! Ούτε καν συμβουλευτικού χαρακτήρα δημοψήφισμα επιτρέπει η Μαδρίτη στην τοπική δεξιά κυβέρνηση να διεξαγάγει, αν και τους δεξιούς Βάσκους αυτονομιστές δεν τους κλείνουν ακόμη στη φυλακή. Μόνο τους αριστερούς, για την ώρα...