ηχούν μελωδίες. Κι αντηχούν.
Προανακρούσματα.
Πίσω απ’ τις πτυχές της μουσικής
η βαριά αυλαία.
Θ’ ανοίξει ή κλείνει;
Όχι. Υπάρχει ελπίδα
Να φύγουν ακαριαία οι αμφιβολίες
που δεν ταιριάζουν στο σκηνικό.
Οι πρωταγωνιστές έρχονται
και παίρνουν τις θέσεις τους.
Η αυλαία σήμερα, αύριο έστω, ανοίγει….
Κ’ η παράσταση γίνεται ζωή, η ζωή έρωτας.
Δημοσθένης Κούκουνας
