Από το πανηγύρι της ΠΑΝΑΓΙΑΣ στο Λιβάδι

Δεν νομίζω να υπάρχει τόπος στην Χριστιανοσύνη που να μην γιορτάζει σήμερα την Κοίμηση και μετάσταση της Παναγίας. 

Ιερή Αγρυπνία χθες βράδυ στη Γαλάτιστα

Τελέστηκε χθες βράδυ στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Γαλάτιστα Ιερά αγρυπνία -  Κατανυκτικός Εσπερινός και πανηγυρικός όρθρος και Θεία Λειτουργία - για την εορτή της Παναγίας της Γερόντισσας και του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΡΟΔΩΝ ΤΟ 1936

Στολίστηκε και φέτος  με τα γιορτινά του το όμορφο χωριό των Νέων Ρόδων της Χαλκιδικής. Όπως κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σκουπιώτισσας και μαζί με αυτή όλο το χωριό.

Ἡ Μάνα τοῦ Χριστοῦ (*)

Πῶς οἱ δρόμοι εὐωδᾶνε μὲ βάγια στρωμένοι,
ἡλιοπάτητοι δρόμοι καὶ γύρω μπαξέδες!
Ἡ χαρὰ τῆς γιορτῆς ὅλο πιότερο ἀξαίνει
καὶ μακριάθε βογγάει καὶ μακριάθε ἀνεβαίνει.

Ἄρατε πύλας, καὶ ταύτην ὑπερκοσμίως ὑποδέξασθε, τὴν τοῦ ἀενάου φωτὸς Μητέρα

Φορητή κεντητή εικόνα 

«Αναβόησον Δαβίδ τις η παρούσα εορτή… " ψάλει σήμερα η εκκλησία μας, και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ΟΛΟΚΛΗΡΗ η οικουμένη, και όχι μονο η Χριστιανοσύνη, γιορτάζει την κοίμηση και τη μετάσταση της μητέρας του Χριστού, της ΜΗΤΕΡΑΣ της ζωής.

Η ιστορία της αγιογραφίας στη Γαλάτιστα

(Με την επιμέλεια των Νικολάου Ζέκιου, δασκάλου Αγιογραφίας και Ελένης Πολύχρου-Γούσιου, αγιογράφου-πτυχιούχου της Σχολής Αγιογραφίας Γαλάτιστας)

Η Παναγιά μαζί μας!

του Άρη Δαβαράκη

Δεν ξέρω τι να γράψω για την Παναγία. Δεν ξέρω τι θέλω να πω. Παρ’ όλα αυτά θα προσπαθήσω, λέξη-λέξη, να την πλησιάσω όσο μπορώ. Το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι πως δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου να γράψω για την μητέρα του Ιησού ποιητικά, ορθολογιστικά, θεολογικά ή ιστορικά-επιστημονικά. 

Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας,....

...... ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Η ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2013-14

  

Την Παρασκευή, 23  Μαïου 2014 και ώρα 6 μ.μ. έγινε στο ΑΓΑΠΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ, όπου γίνονται και όλες οι κατηχητικές συναντήσεις, η τελευταία κατηχητική συνάντηση όλων των τμημάτων των Κατηχητικών Σχολείων Γαλάτιστας με τη συμμετοχή όλων των παιδιών και των στελεχών-κατηχητών της εφετινής περιόδου.

Ἄγγελοι τὴν Κοίμησιν τῆς Παρθένου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς ἡ Παρθένος ἀπαίρει, ἀπὸ τῆς γῆς εἰς τὰ ἄνω.

«Αναβόησον Δαβίδ τις η παρούσα εορτή… " Ψάλει σήμερα η εκκλησία μας, και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ΟΛΟΚΛΗΡΗ η οικουμένη, και όχι μονο η Χριστιανοσύνη, γιορτάζει την κοίμηση και τη μετάσταση της μητέρας του Χριστού, της ΜΗΤΕΡΑΣ της ζωής.

Ψάλει και την υμνεί «… ως θυγατέρα θεόπαιδα και Παρθένον….» από την οποία «…Χριστός ο εξ αυτής άνευ σποράς γεννηθείς…», που «ο πάντοιμος χορός των σοφών Αποστόλων, ηθροίσθη θαυμαστώς του κηδεύσαι ενδόξωςτο σώμα το άχραντον…» και

«Ὅτε ἡ Μετάστασις τοῦ ἀχράντου σου σκήνους ηὐτρεπίζετο, τότε οἱ Ἀπόστολοι, περικυκλοῦντες τὴν κλίνην τρόμῳ ἑώρων σε, καὶ οἱ μὲν ἀτενίζοντες τῷ σκήνει, θάμβει συνείχοντο, ὁ δὲ Πέτρος σὺν δάκρυσιν ἐβόα σοί, Ὢ Παρθένε, ὁρῶ σε τρανῶς ἡπλωμένην ὑπτίαν, τὴν ζωὴν τῶν ἁπάντων, καὶ καταπλήττομαι, ἐν ᾗ ἐσκήνωσε τῆς μελλούσης ζωῆς ἡ ἀπόλαυσις, Ἀλλ’ ὢ ἄχραντε, ἱκέτευε ἐκτενῶς τὸν Υἱόν σου καὶ Θεόν, τοῦ σῴζεσθαι τὴν πόλιν σου ἄτρωτον

Και περισσότερο γιορτάζει η Ελλάδα από Βορρά μέχρι Νότο και από Ανατολή μέχρι Δύση που τα περισσότερα χωριά και πόλεις όλο και θα έχουν κύριο ναό ή παρεκκλήσι στο όνομα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ. Αλλά και πάλι ΔΕΝ υπάρχει εκκλησία που αριστερά όπως βλέπουμε το τέμπλω να μην υπάρχει η εικόνα της Παναγίας. Και μη ξεχνάμε πως δεκάδες είναι οι φορές που μνημονεύεται το όνομα Της κατά τη διάρκεια ΟΛΩΝ των τελετουργιών, και δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ένας "ΚΑΝΟΝΑΣ" που να μην τελιώνει με το "ΘΕΟΤΟΚΙΟΝ".

Και θα τρέξουν, ήδη έχουν τρέξει, οι κυβερνώντες σε νησιά και μοναστήρια , με τις κάμερες από δίπλα για να τους δείξουν, στα βραδινά δελτία ειδήσεων ,με την εικόνα της Παναγίας στον ωμό τους για να μας δείξουν πόσο θεοφοβούμενοι είναι οι ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ.

Γεμάτος και ο δικός μας ενοριακός Ναός «ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» χθες βράδυ κατά τον ΜΕΓΑΛΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ και  που στη συνέχεια ακολούθησε την λιτάνευση της εικόνας  της, όπως και κατά την σημερινή κυριώνυμον ημέρα.

Το να επιλέγεις να μην πας στην εκκλησία είναι επιλογή σου , είναι η ελευθερία που μας έδωσε ο  ίδιος ο ΘΕΌΣ, αλλά λίγο σεβασμός όταν περνά από το καφενείο που είμαστε αραγμένοι και πίνουμε τα ποτά μας , η εικόνα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ, ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ .

Μερικές φωτογραφίες από την λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας,

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μια ερώτηση στον «ανώνυμο 9,10» στην ανάρτηση μας με  τίτλο «ΑΝ»

Πόσοι από του 900 ΣΟΥ, που επί 10ωρο χοροπηδούσαν και υμνούσαν τον ΠΑΝΑ, και τους ΣΑΤΥΡΟΥΣ,  ήρθαν χθες βράδυ να ανάψουν, ΕΣΤΩ,  ένα κεράκι στην ΠΑΝΑΓΙΑ;

Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους και η απίστευτη ιστορία της

 Πρόκειται για το πιο σημαντικό κειμήλιο του Αγίου Όρους μαζί με την εικόνα του «Άξιον Εστίν». Η Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων και η ιστορία της έχει κάνει πολλούς να δακρύσουν αλλά και να πιστέψουν.

Αυτήν την μοναδική εικόνα προσκύνησε και ο Πατριάρχης της Ρωσίας κ. Κύριλλος, αποδίδοντας φόρο τιμής στην Κυρά του Άθωνα.



Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ 
Σύμφωνα με την παράδοση αλλά και μαρτυρίες, η εικόνα ανήκε σε μια οικογένεια που ζούσε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας τον 8ο αιώνα. Το 829 μεσούσης της «εικονομαχίας» η γυναίκα πουν την είχε αναγκάστηκε να την ρίξει στην θάλασσα για να μην καταστραφεί από τους εικονομάχους. 

Επί 170 χρόνια η εικόνα ήταν χαμένη. Μέχρι το 1004. Τότε καλόγεροι της Μονής Ιβήρων είδαν στην θάλασσα ένα φως. Το φως αυτό ήταν ορατό κι από άλλες Μονές. 

Περίεργοι να δουν τι συμβαίνει στη θάλασσα πολλοί μοναχοί μπήκαν στις βάρκες και πήγαν προς το φως, όπου διέκριναν μια εικόνα. Όσο πλησίαζαν όμως η εικόνα απομακρυνόταν. Αδυνατώντας να την πλησιάσουν, επέστρεψαν στη Μονή Ιβήρων όπου προσευχήθηκαν. 

Η απάντηση του Θεού δόθηκε μέσω ενός ασκητή, του Γαβριήλ ο οποίος λένε πως άκουσε τη φωνή της Παναγίας να του δίνει συγκεκριμένες εντολές. 

«Πήγαινε στο Μοναστήρι σου και πες στον ηγούμενο ότι ήρθα για να τους δώσω την εικόνα μου. Μετά, βάδισε στη θάλασσα, για να γνωρίσουν όλοι την αγάπη και πρόνοια που έχω στο Μοναστήρι σας.» Έτσι κι έγινε. 

Ο Γαβριήλ πήγε στη θάλασσα και η εικόνα τον πλησίασε. Επί τρία μερόνυχτα οι Μοναχοί έψαλλαν δοξολογίες προς την Παναγία για το Θαύμα, το οποίο όμως δεν είχε ολοκληρωθεί. 

Η εικόνα μεταφέρθηκε στο καθολικό της Μονής Ιβήρων. Παραδόξως όμως χανόταν και εμφανιζόταν στην πόρτα της Μονής. 

Οι μοναχοί την επέστρεφαν στο καθολικό και η ιστορία επαναλαμβανόταν. 



Μέχρι που ο Γαβριήλ άκουσε ξανά τη φωνή της Παναγίας «Πες στον ηγούμενο να παύσετε να με πειράζετε, διότι δεν ήρθα στο Μοναστήρι για να με φυλάτε σεις, αλλά ήρθα για να γίνω εγώ φύλακας και φρουρός σας και σ' αυτήν και στην μέλλουσα ζωή. Και όσοι θα ζήσουν με ευλάβεια και φόβο Θεού και δεν αμελούν στην απόκτηση των αρετών, και τελειώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους σ' αυτόν τον τόπο, ας έχουν θάρρος και να μη φοβούνται την κόλαση διότι αυτή τη χάρη ζήτησα από τον Θεό και Υιό μου και την πήρα. Ως επιβεβαίωση των λόγων μου σας δίνω αυτό το σημείο: Όσο βλέπετε την εικόνα μου στο Μοναστήρι σας, δεν θα λείψη απ' το Όρος τούτο η χάρις και το έλεος του Υιού μου και Θεού» (ε' 143).

Με εντολή του τότε Ηγουμένου, κτίστηκε ειδικό παρεκκλήσιο έξω από την πόρτα της Μονής και εκεί απέθεσαν την ιερή εικόνα. 



ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ
Από το 1004 που βρέθηκε μέχρι σήμερα η εικόνα της Παναγίας δεν έχει βγεί ποτέ από το Άγιον Όρος. Ο θρύλος λέει πως όσο η εικόνα παραμένει στη θέση της το Άγιον Όρος θα είναι άτρωτο.

Άλλος θρύλος λέει πως όταν η εικόνα χαθεί θα είναι σημάδι ότι πλησιάζει η Δευτέρα Παρουσία.

Μάρτυρες των θαυμάτων της Παναγίας είναι τα δεκάδες πολύτιμα αφιερώματα. εγκόλπια αρχιερέων, μετάλλια πρωταθλητών και ολυμπιονικών αλλά και παράσημα ηρώων, κοσμούν το εικόνισμα Της. 

Για τους Αγιορείτες και ειδικότερα για τους Ιβηρίτες η Παναγία η Πορταΐτισσα είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εκκλησιαστικό κειμήλιο είναι η ζωντανή παρουσία της Θεοτόκου ανάμεσά τους. 

Ο ΑΓΙΟΣ… ΒΑΡΒΑΡΟΣ 
Όπως λένε οι Μοναχοί, την εποχή που στη Μεσόγειο δρούσαν πειρατικοί στόλοι, η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάι. Η παράδοση λέει πως όταν οι πειρατές πλησίασαν τη Μονή για να την λεηλατήσουν δεν τα κατάφεραν. 

Επιστρέφοντας στο πλοίο είπαν στον Ραχάι πως μια γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος δοκίμασε να δείξει στους άνδρες του πως όλα ήταν της φαντασίας τους. Φθάνοντας στη Μονή, είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας. Τότε έβγαλε το ξίφος του και τη χτύπησε στο πρόσωπο. Παραδόξως το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που χτυπήθηκε. 

Το σημάδι στο εικόνισμα όπως και το αίμα που έχει ξεραθεί με τα χρόνια, φαίνονται



Τότε ο πειρατής, κατάλαβε πως δεν είχε να κάνει με κάτι άψυχο. Οι αγιορείτικες παραδόσεις τον θέλουν να μένει στη Μονή των Ιβήρων, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός.

Του έδωσαν το όνομα Δαμασκηνός, αλλά εκείνος θέλοντας να ταπεινωθεί ζητούσε από τους ανθρώπους να τον φωνάζουν Βάρβαρο. Έζησε όλη του τη ζωή μπροστά από την εικόνα της Παναγίας.

Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, όχι όμως με το βαπτιστικό του όνομα αλλά ως «Άγιο Βάρβαρο». Γιορτάζει στις 15 Μαΐου




 

http://www.dogma.gr/