Βίντεο για την καμπάνια του 2020 της ΟΓΕ

Ο Σύλλογος Τεχνών Γαλάτιστας τίμησε, ανήμερα της παγκόσμιας γιορτής της, τη ΜΑΝΑ

Ο σύλλογος Τεχνών Γαλάτιστας θέλοντας να τιμήσει τη ΜΑΝΑ, - Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας σήμερα- διοργάνωση μια λιτή γιορτή στην πλατεία της Γαλάτιστας   

Η γιορτή της Μητέρας από την αστεία της πλευρά.

Ήρθε σχεδόν, για άλλη μια φορά η ώρα, να δώσουμε τον ετήσιο φόρο τιμής στο πιο μυστηριώδες, θαυμάσιο και παντοδύναμο από τα πλάσματα, την μητέρα - και δεν το λέω αυτό επειδή ίσως διαβάσει αυτές τις γραμμές μια μέρα. Η μητέρα είναι αληθινά η μαγική εκείνη κόλλα που κρατάει ενωμένη την σύγχρονη οικογένεια. Έτσι αποφασίσαμε να αποδώσουμε έναν ιδιαίτερο φόρο τιμής στις απανταχού μαμάδες παρουσιάζοντας αυτά τα λίγο - πολύ γνωστά πράγματα σχετικά με την μητρότητα, λιγάκι διαφορετικά είν' αλήθεια.

Είσαι έγκυος;;;; ή το ρίχνεις ή απολύεσαι

Η ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ τελικά απέλυσε την εργαζόμενη
που της είχε ζητήσει να «ρίξει το παιδί»

Σε απόλυση της πρώην εγκύου εργαζομένης της προχώρησε τελικά η ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ. Να θυμίσουμε ότι η συγκεκριμένη εργαζόμενη στο Ηράκλειο είχε καταγγείλει όταν ήταν έγκυος, πώς η εταιρεία στην οποία εργαζόταν της είχε πει να "ρίξει το παιδί".

Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Α ρε Μαμά... La mamma - Charles Aznavour

Ακούστε το ΕΔΩ

Υπαπαντή: Η γιορτή της Παναγίας και της Ελληνίδας μάνας

 Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες.

Α ρε μάνα!!!!!!

Ήταν χειμώνας, έξω έκανε κρύο ήταν η στιγμή που γεννήθηκα και που γεννήθηκες και εσύ. Πιο μπροστά ήσουν κοριτσάκι... όταν με γέννησες έγινες Μάνα... 

Πικάσο - Μητέρα και παιδί 1902

Μέχρι τα πέντε μου χρόνια κρεμόμουν από πάνω σου σε κάθε ευκαιρία, καθόσουν δίπλα μου και μου ζωγράφιζες ήλιους καιλουλούδια και ουράνια τόξα, με έπαιρνες αγκαλιά και με κανάκευες.

Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά.

Γιορτή της ΜΑΝΑΣ σήμερα.

Παλιότερες αναρτήσεις μας ΕΔΩ

Η απώλεια της μητέρας, ο πόνος του αποχωρισμού ...

το χαμομηλάκι λέει:

Και αν ακόμα βρεθούν κάποιοι που θα σκεφτούν ότι είναι στημένες οι φωτογραφίες, το μήνυμά τους είναι πέρα για πέρα συγκλονιστικά αληθινό ...
.

Οι φωτογραφίΕΣ που συγκλονίζΟΥΝ

.

ζωγράφισε τη μητέρα της με κιμωλία
και κουλουριάστηκε στην αγκαλιά της

Η ιστορία αυτής της φωτογραφίας πονά και συγκλονίζει. Είναι η απώλεια της μητέρας, είναι ο πόνος του αποχωρισμού. Είναι μια πραγματική ιστορία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού...
Το κοριτσάκι αυτό έχασε τη μητέρα του στον πόλεμο. Πήγε στο ορφανοτροφείο για να μπορέσει να επιβιώσει.
.
Στην αυλή του ορφανοτροφείου ζωγράφισε τη μητέρα της με κιμωλία και κουλουριάστηκε στην αγκαλιά της, όπως όταν ήταν έμβρυο.
Έβγαλε τα παπούτσια της, σαν να πατούσε κάτι ιερό, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη είναι ο πιο ιερός μας τόπος.
Το μήνυμα που περνάει η φωτογραφία σε όλο τον κόσμο: Κανένα παιδί να μη βιώσει τον πόλεμο και τις απώλειες του από εδώ και πέρα.

πηγές:
patrastimes
gelamou.gr
.
Αυτό το ορφανό παιδάκι από το Ιράκ, ζωγράφισε τη μαμά του για να μπορεί να κοιμάται στην αγκαλιά της
.

touches the heart...this little Iraqi orphan drew a picture
of his mother so he could sleep in her arms.......

theuselessspaceonweb 

ΠΗΓΗ:http://hamomilaki.blogspot.gr/

"ΜΑΝΑ, γιορτάζει σήμερα, ΚΟΥΡΑΓΙΟ"(*)

1. Μπέρτολντ Μπρεχτ, «Τραγούδι για τη μητέρα μου»

“Τη μορφή της δεν τη θυμάμαι πια πώς ήταν πριν οι πόνοι της
αρχίσουν. Αποκαμωμένη, ανασήκωνε τα μαύρα τα μαλλιά της
απ’ το ξεσαρκωμένο μέτωπό της – το βλέπω ακόμα κείνο το
χέρι να σαλεύει.

Χειμώνες είκοσι τη φοβερίσαν, τα βάσανά της δεν είχαν σω-
σμό, κι ο θάνατος ντρεπόταν σαν τη ζύγωνε. Και τότε πέθανε, και
το κορμί της ήτανε σαν παιδιού κορμί.

Στο δάσος είχε μεγαλώσει.

Πέθανε ανάμεσα σε πρόσωπα που ‘χαν τραχύνει βλέποντάς
την τόσο καιρό να ξεψυχάει. Τη συγχωρέσαμε που έτσι βα-
σανίστηκε, μα κείνη είχε χαθεί ανάμεσα στα πρόσωπά μας, προτού
να σβήσει ολότελα.

Τόσοι και τόσοι μας αφήνουνε, χωρίς να τους κρατήσουμε.
Έχουμε πει το καθετί, τίποτα πια δεν έχει απομείνει ανάμεσα σε
μας κι εκείνους, σκληραίνουνε τα πρόσωπά μας σαν χωρίζουμε.
Κι όμως, το πιο σπουδαίο δεν το είπαμε, τόσο αναμασούσαμε τ’
ασήμαντα.

Ω, γιατί τα πιο σπουδαία να μην τα πούμε, ήτανε τόσο εύκολο,
και τώρα θα κολαστούμε για τη σιωπή μας. Εύκολες ήταν λέξεις,
σφίγγονταν πίσω από τα δόντια μας. Καθώς γελούσαμε έπεσαν,
και τώρα το λαιμό μας πνίγουν.

Το δείλι, χτες, πρωτομαγιά, πέθανε η μητέρα μου! Και δε
μπορώ, από τη γη να τήνε ξεριζώσω με τα νύχια μου!”

2. Μπέρτολντ Μπρεχτ, «Στη μητέρα μου»

“Κι όταν έσβησε, την αποθέσανε στη γη.
Άνθη φυτρώνουν, πεταλούδες παιχνιδίζουν πάνωθέ της…
Ήτανε τόσο ελαφριά που μόλις βάραινε το χώμα.
Πόσος πόνος χρειάστηκε για να την κάνει τόσο ανάλαφρη!”
(Μπ. Μπρεχτ, Ποιήματα, μτφ. Μάριος Πλωρίτης, Θεμέλιο)


ΠΗΓΗ:http://itzikas.wordpress.com/2013/05/11/%CF%80%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-11%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82/

(*) Οι ΜΑΝΕΣ γιορτάζουν ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Η σημερινή γιορτή της  είναι για κάθε είδους εκμετάλλευση. Κυρίως ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μάνα, Μανούλα, Μητέρα,Μαμά

 Γιορτή της μάνας σήμερα και έτσι χωρίς πολλά λόγια  τέσσερα ποιήματα για τη μάνα

Μανούλα μου

Αχ, τι ντροπή, τέτοια ντροπή
μάνα μου και πως βγαίνει
όσο κι αν τρέξει ο ποταμός
μάνα μου δε την πλένει

Τι να μου κάνουν δάκρυα δυο
και στεναγμοί σαρανταδυό, μανούλα μου
τι κι αν το δάκρυ μου νωπό
βουβό το στόμα και πικρό, μανούλα μου

Και τρέχω κάποιον για να βρω
να με ρωτάει και τον ρωτώ
τι θα γενεί, τι θα γενεί
ποιος θα πονεί, ποιος θα πονεί
μανούλα μου, μανούλα μου

Ιάκωβος Καμπανέλης

Η Μάνα 

Μάνα κράζει το παιδάκι,
Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος,
Μάνα ακούς σε κάθε μέρος,
Α! τι όνομα γλυκό.

Τη χαρά σου και τη λύπη
με τη μάνα τη μοιράζεις,
ποθητά την αγκαλιάζεις,
δεν της κρύβεις μυστικό.

Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα
δεν θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί.

Την υγειά της, τη ζωή της,
όλα η μάνα τ' αψηφάει
για το τέκνο π' αγαπάει,
για το τέκνο που φιλεί.

Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα
με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει
μ' ανυπόμονη καρδιά.

Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια
την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ' α ' πανταίνει
με τα ολόθερμα φιλιά.

Δυστυχής όποιος τη χάνει
ο καημός είναι μεγάλος
σαν τη μάνα δεν είν' άλλος
εις τον κόσμο θησαυρός.

Κι' όποιος μάνα πια δεν έχει,
Μάνα κράζει στ' όνειρό του
πάντα Μάνα στον καημό του
είν' ο μόνος στεναγμός!

(Γεώργιος Μαρτινέλλης)

Η καρδιά της Μάνας
 Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο νιος, την μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!

(Άγγελος Βλάχος)

Η μαννούλα

Ποιος την κούνια μας κουνάει,
όταν είμαστε μικράκια;
Ποιος χαμογελά στο πλάι
Και γλυκά μας λέει λογάκια
και τον ύπνο προσκαλεί;
           Η μαμά μας η καλή.

Τα μαλλιά μας ποιος χτενίζει;
Ποιος μας καμαρώνει, αλήθεια;
Ποιος παιχνίδια μας χαρίζει;
Ποιος μας λέει τα παραμύθια
στη φωτίτσα μας σιμά;
            Η γλυκεία μας η μαμά.

Κι όταν κάποτε ένα στόμα
κάτι με θυμό μας λέει,
κι όταν παρακούμε ακόμα,
ποιος πονεί και σιγοκλαίει
κι έχει πίκρα στην καρδιά;
              Πάντα η μάννα μας, παιδιά.

Στέλιος Σπεράντσας

"Ἀπὸ τὰ ‘Τρία Γράμματα στὴ Μητέρα’"

 «Μητέρα θυμᾶσαι τὸν oὐρανὸ

πoύχαμε δεμένo κὸμπo στo μαντήλι;

Μᾶς τoν πῆραν oἱ ταχυδακτυλoυργoί, μητέρα
ἔτσι ὅπως πρὶν τὴν μπάλα μεσ' ἀπ' τὸ κoυτί.

Θυμᾶσαι τo ρυάκι πoὔ 'πλενε τὰ πόδια μας,

θυμᾶσαι τo ρυάκι πoὺ τoῦ πλέναμε τὰ πόδια,

θυμᾶσαι τὶς λευκὲς κραυγὲς στὴ χαράδρα;

Θυμᾶσαι τὶς φλυαρίες πoὺ ράμφιζαv τὴ ρόγα τῆς αὐγῆς,

θυμᾶσαι τoυς ψιθύρoυς πoυ μηχανoρραφoῦσαv τὴv ἄνoιξη,

θυμᾶσαι τὰ περιστέρια πoὔ 'σκυβαv μεσ' στov ἤλιo

νά πιoῦv νερὸ στὴ χoύφτα τoυ,

θυμᾶσαι τ' ὄνειρo πoὺ κυλoῦσε κι ἔφευγε ἀπάνω ἀπ' τὶς φτερoῦγες τoυς,

θυμᾶσαι τ' ὄνειρo πoὺ κρεμόταv κάτω ἀπ' τo λαιμὸ τoυς,

τ' ὄνειρo πoὺ σκαρφάλωνε τὶς σημαῖες τoυς;

Τώρα ὀξειδώθηκαv ὅλα μέσα μας, μητέρα,

τώρα σκέβρωσαv ὅλα μέσα μας.»

Κώστας Μόντης