ΕΤΣΙ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Η ΖΩΗ

Ένα ξεροκόμματο στην τσέπη μου κρατούσα
το ‘τρωγα αγάλι και δε χόρταινα ολημέρα.
Τίναζα την τσέπη
και μάζωνα στη χούφτα μου
τα ψίχουλα που μέναν.
Απ’ το φράχτη το σαγάνι άπλωνε η μάνα,
κ’ η γριά Μαργαλίνα της το γέμιζε αλεύρι,
κ’ η μάνα το γύριζε ξανά την άλλη μέρα.
Έτσι περνούσε η ζωή
στο πάρε και στο δώσε
στο δανεικό ολοένα.
Τα χέρια σου, μανούλα,
και τα χέρια της γριάς Μαργαλίνας
τα ‘χω στο νου μου τυπωμένα.


ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ
«ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»

Μάνα σ’ ακούω φώναξέ μου

Βράχος σκληρός, φαράγγι,
κι εκεί ρίγανη, ασφάκα,
αγκάθια, τσουκνίδες, ανεμοσούρι, ιδρώτας
που έχυνε τη φτωχή μου μάνα
μαζεύοντας ραδίκια.


Μια μέρα σκάλωσε το τσαρούχι της
κι έπεσε η δόλια! ‘Εβγαλ’ ένα «αχ!»
αναθεμάτισε τη βαριόμοιρη ζωή της,
και το «αχ» εκείνο
έφτασε ίσαμε μένα.


Είχε τα μάτια της μελανιασμένα,
είχε άσπρη την καρδιά της
και κόκκινες είχε τις ελπίδες.
Και τώρα τη γροικώ να λέει:
«Περπάτα ίσα
κι ας είναι και στ’ αγκάθια γιε μου».

Μάνα, σ’ ακούω, φώναξέ μου…


ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ
«ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»

ΓΙΑ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΕΝΑΖΟΥΝ

Στενάζουν ακόμα.
Στον κόσμο υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί.
Άσπροι και κίτρινοι και μαύροι
πεθαίνουν στους άδειους δρόμους
απ’ την πείνα!


Για ρούχα -το δέρμα τους φοράνε-
Παιδιά με μάτια αχνά, βαθουλωμένα,
που έχουν πύριν’ αστέρια στην καρδιά τους.
Μα απ’ την πείνα λυώνουν
και σβήνουν τα καημένα!


Ως πότε ως πότε τούτ’ η ζήση;
Σύριζα ας ξεριζώσουμε τη φτώχεια.
Οι σκλάβοι απ’ τη λαχτάρα
να ιδούν τον κόσμο χορτασμένο και γελάτο,
πέσαν στις φλόγες,
δώσαν τη ζωή τους.
Στη μέση μ’ έβαλαν κι εμένα
κι έλυωσα μαζί τους.


ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ
«ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»

Να πέσεις στο πεδίο της μάχης

 

Να πέσεις στο πεδίο της μάχης,
όταν σφυρίζουν οι σφαίρες
και λένε: λευτεριά.

Όταν η σάλπιγγα καλεί όλους
να τραβήξουν μπροστά
για την πατρίδα.
Όταν και ο αγέρας που φυσάει
κι ο ήλιος που φωτίζει
και το παιδί που γεννιέται
κ’ η γριά η μάνα που απεικάζει
όλοι λένε:
λευτεριά.


Τότε και να πεθάνεις….
ξέρεις γιατί γεννήθηκες,
φωτιά μ’ ανάψεις στα μάτια σου,
να πέσεις στο πεδίο της μάχης
για τον αυριανό ήλιο που θα φωτίζει….
θα μείνεις αξέχαστος εδώ παντοτινά.




ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ (Αλβανός ποιητής)
«Ποιητική πορεία»