Από τον εσπερινό της Αγίας Παρασκευής στη Γαλάτιστα

Χωρίς κουμπάν΄ φέτος το πανηγύρι  της Αγίας Παρασκευής, και χωρίς ορχήστρα οι αθλητικές ομάδες 

Από το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στη Γαλάτιστα

Το πατροπαράδοτο της πανηγύρι γιορτάζει και φέτος (2019) η Γαλάτιστα. Αυτό της Αγίας Παρασκευής. 

Από το παναϊρ της Αγίας Παρασκευής Γαλάτιστας (φώτο)

Η αίγλη του παλιού καλού πανηγυριού, του ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ πανηγυριού που είχε η Γαλάτιστα και που  το χαίρονταν μικροί και μεγάλοι με ορχήστρες μέσα στον αύλιο χώρο του εξωκλησίου , κάτι  που εδώ και πολλά χρόνια δεν συμβαίνει, σιγά σιγά χάνεται.

Από την Αγία Παρασκευή Γαλάτιστας

Φωτογραφίες και video  από το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής Γαλάτιστας. Ένα πανηγύρι που κρατά πάνω από 100 χρόνια.

Λαμπρή και φέτος η πανήγυρις της Αγίας Παρασκεύης στη Γαλάτιστα

Τέλος και φέτος τα πανηγύρια στη Γαλάτιστα.

Πανήγυρις Αγίας Παρασκευής Γαλάτιστας

Με τη δέουσα λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος η εορτή της Αγίας Παρασκευής στό ομώνυμο εξωκκλήσι, που βρίσκεται στην πεδιάδα της Γαλάτιστας.

Στην ακολουθία του Εσπερινού, Παρασκευή 25 Ιουλίου, προέστη και μίλησε καταλλήλως ο εκ Γαλατίστης καταγόμενος και διακονών στον Άγιο Δημήτριο, πολιούχο Θεσσαλονίκης, πρωτοπρεσβύτερος π. Αστέριος Καραμπατάκης.

Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον,.....

...... ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τέλος πανηγυριών στη Γαλάτιστα

Με το πανηγύρι της ΑγιαΠαρασκευής τέλιωσαν τα πανηγύρια στη Γαλάτιστα που ξεκίνησαν με εκείνο της ΑγιΑνάργυρης.

Πολύ λίγος κόσμος ανήμερα της γιορτής της. Ίσως  επειδή είναι εργάσιμη μέρα, ίσως επειδή κατέβηκαν από βραδύς  και φάγανε και ήπιαν στις αυτοσχέδιος ταβέρνες και  πήγανε για ύπνο της πρωινές ώρες ίσως και το πιθανότερο επειδή δεν είχε κρέας λόγω παρασκευής και η φασολάδα τους πέφτει βαρύ στο στομάχι και δεν μπορούν να τρουβαδιαστούνε και για το σπίτι.

Πρέπει να πούμε πως το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής ήταν το κατ’ εξοχήν πανηγύρι του χωριού που ο κόσμος κατέβαινε από το χωριό- 4 χλμ μακριά-  άλλος με τα γαϊδούρια, άλογα, με τα πόδια , πολλοί και από το προηγούμενο βράδυ, στρώνανε  τις κουρελούδες και στα στρωσίδια κάτω από τα πλατάνια βγάζανε  τους μεζέδες, τα πιάτα , πιρούνια, κουτάλια και περιμένανε του επιτρόπους να τους μοιράσουνε το κρέας για να φάνε.

Πολύ παλιά, πολλές δεκαετίες πριν οι ντόπιες κομπανίες παίζανε και χόρευε ο κόσμος.

Σήμερα έχουν σχεδόν αλλάξει όλα. Μέρες πριν στήνονται αυτοσχέδιες ταβέρνες και μπαράκια και κατηφορίζουν , κυρίως η νεολαία μια και έχουν αμάξια και γλεντάνε- τρόπος του λέγειν δηλαδή- μέχρι το πρωί, με το …..μοσχοθυμίαμα  να φτάνει μέχρι τους ουρανούς.

Σήμερα μέχρι τις 8 παρά το πρωί η μουσική τους μπερδεύονταν με τους  βυζαντινούς ήχους της εκκλησίας.

Και ακόμα πιο λυπηρό να βλέπεις χαράματα αμούστακα  παιδιά πάνω στην εφηβεία τους  με τα γλαρά μάτια  – αγόρια και κορίτσια- να παραπατάνε , να πηγαίνουν ΤΣΑΝΤΑΛΑ ΠΑΝΤΑΛΑ κατά την Γαλατσιάνικη διάλεκτο.

Κάποτε πρέπει να μας απασχολήσει κι αυτό  το φαινόμενο που αποτελεί πλέον κρυφή μάστιγα για τον τόπο.