8 χρόνια από τις φονικότερες πυρκαγιές της Ελλάδας

Το καλοκαίρι του 2007, συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. ( Διαβάστε εδώ )

Φιλοσοφία για τα γηρατειά

Μια βαθυστόχαστη παρουσία! Αξίζει τον κόπο να ταξιδέψεις

«... ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει»

Ό,τι θα σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει

Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα.

 Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο.

 

Σοφά λόγια για τα γηρατειά και την ζωή που... αγγίζουν τον καθένα

Αν θες να παραμείνεις νέος, πρέπει να συναναστραφείς νέους ανθρώπους. Αν θες να γεράσεις, προσπάθησε να τους μιμηθείς.

Μη φοβάσαι να γεράσεις. Είναι πολλοί εκείνοι που ποτέ δεν είχαν αυτό το προνόμιο.

Να σκέφτεσαι και να..... ενεργείς.....

....Μέσα από τα ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ

Ποιόν εμπόδιζε η ΚΑΝΤΙΝΑ;

Χρόνια τώρα μπροστά στο χώρο του ΚΕΠ Γαλάτιστας στάθμευε ΚΑΝΤΙΝΑ στις 28 Οκτωβρίου και 25 Μαρτίου έτσι ώστε μετά το πέρας της παρέλασης να πάρει το σαντουιτσάκι του το παιδί κυρίως.
Φέτος κάποιον/ους ενόχλησε και  μετά την εγκατάσταση της στο χώρο  αυτό χθες το πρωί ζητήσανε από την αστυνομία την απομάκρυνηση της, όπερ και εγένετο;
Με δεδομένο ότι τα δυο καταστήματα που πουλάνε στην περιοχή αυτή σάντουιτς  και όμοια προϊόντα, ήταν κλειστά, γενάτε το ερώτημα ποιον εμπόδισε φέτος η ΚΑΝΤΙΝΑ;
Ποιος Γαλατσιάνος τηλεφώνησε στην αστυνομία για την απομάκρυνσης της και στέρηση το μεροκάματο του καντινιέρη;
Χρόνια τώρα στην ίδια περιοχή είναι τα ίδια καταστήματα.
Γεννιούνται τα εξής ερωτήματα.
Αν υποθέσουμε ότι η ΚΑΝΤΙΝΑ κακώς στάθμευε εκεί, ΑΥΤΟΣ/ΟΙ είναι καθόλα νομότυποι;
Και η Αστυνομία πριν ζητήσει την απομάκρυνση της ΚΑΝΤΙΝΑΣ εξέτασε την περίπτωση η καταγγελία να ήταν αβάσιμη;
Αυτόν/ους που κάνανε την καταγγελία πρέπει να τους μάθουμε για να "αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι".
αααα   Αυτός/οί που κάνανε την ενέργεια αυτή δεν φοβήθηκαν μήπως το χωριό μας το βαφτίσουνε ΡΟΥΦΙΑΝΟΧΩΡΙ;

Από μια μαμά για όλα τα παιδιά...

"Θυμάσαι εκείνη την αφίσα που είχατε στην τάξη στην πρώτη δημοτικού;

Έλεγε για ένα παιδί που προσπαθεί να σηκώσει μια μεγάλη πέτρα μπροστά στη μητέρα του. Δοκιμάζει, ξαναδοκιμάζει, με ζήλο, με όλες του τις δυνάμεις, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Τότε λέει στη μητέρα του:

"Μαμά, δεν μπορώ" και η μαμά του λέει:

"Χρησιμοποίησε όλες τις δυνάμεις που έχεις στη διάθεσή σου και θα δεις ότι θα τα καταφέρεις".

Το παιδί της λέει ότι το έκανε ήδη, ότι χρησιμοποίησε όλες του τις δυνάμεις και η μητέρα του απαντάει:

"Όχι, αγάπη μου, δεν τις χρησιμοποίησες ακόμη όλες. Δεν μου ζήτησες να σε βοηθήσω.""

info

Ο πίνακας είναι έργο της Καίτης Σκουλοπούλου – Παρτάλη.

Το απόσπασμα είναι αντιγραφή από το βιβλίο του Sandro Veronesi "Ήρεμο Χάος".

H αλήθεια είναι ότι το είδα στο facebook της κ. Σκουλοπούλου και μου άρεσε τόσο ώστε το αντέγραψα.

www.e-fungus.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο

... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
• Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
• Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.
• Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.
• Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
• Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους...

...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:

* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.

* Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.

* Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.

* Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.

* Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.

* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια..."

Info:

Ο εκπληκτικός Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Waco του Texas. Στα νιάτα του εργάστηκε ως εκσκαφέας τάφρων (!!!), παιδί για εφημερίδες, καουμπόης σε ράντζο (βοσκός), μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρυ. Μετά από το κολλέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη θεολογία. Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία στο Lakeside School στο Seattle. Ο Fulghum είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «The Rock Bottom Remainders» -μιας rock and roll μπάντας που αποτελείται από μουσικούς – συγγραφείς. Εχει τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια. Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ του Seattle της Washington, και της Κρήτης.

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο» (από τις εκδόσεις: ΛΥΧΝΟΣ)

www.e-fungus.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Βρείτε καιρό.....

Βρείτε καιρό να εργάζεσθε, είναι το τίμημα της επιτυχίας.

Βρείτε καιρό να σκέφτεστε, είναι η πηγή της δύναμης.

Βρείτε καιρό να διαβάζετε, είναι η  πηγή της σοφίας.

Βρείτε καιρό να παίζετε, είναι το μυστικό της νιότης.

Βρείτε καιρό να γελάτε, είναι η μουσική της ψυχής.

Βρείτε καιρό να είστε φιλικός, είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.

Βρείτε καιρό ν’ αγαπάτε και να σας αγαπούν, είναι το προνόμιο των θεών.

Βρείτε καιρό να βλέπετε τριγύρω σας, η ημέρα είναι πολύ σύντομη για τον εγωιστή.

Βρείτε καιρό να ονειρεύεστε, είναι σαν να σπρώχνετε το άρμα της ζωής σας προς τα άστρα.

"Παρέλαση έχετε σήμερα; Τι είναι αυτά που φόρεσες;"

Tης Ελένης Μπετεινάκη

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό που θα μπορούσε να είναι σαν όλα τ΄άλλα. κι  αν και 

ψιλόβρεχε είχε μια άλλη αίσθηση. 

 6 Φεβρουαρίου 1982 ! Στις ειδήσεις των 9 το προηγούμενο βράδυ η αναγγελία ήταν λιτή αλλά πολύ σημαντική. Κάτι σαν να λέμε μια μικρή φράση που ήταν σαν να ξεκινούσε μια μεγάλη επανάσταση: «Από αύριο 6ην Φεβρουαρίου καταργείται η σχολική ποδιά για τις μαθήτριες  στα ελληνικά σχολεία». Θυμάμαι το βλέμμα της μητέρας μου και την έκπληξη  μαζί με απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της.

«Και  τώρα τι θα κάνουμε, πως θα το καταντήσουνε έτσι το σκολειό!». Εγώ πάλι δεν τόλμησα να μιλήσω, αλλά ήμουν πολύ, πολύ χαρούμενη. Επιτέλους θα έβαζα ό,τι ήθελα, θα ήμουν «ελεύθερη» να φοράω παντελόνι που τόσο μου άρεσε , θα έβαζα στο σχολείο κι εκείνα τα κυριακάτικα ρούχα που δεν μπορούσα να φορέσω όλη την υπόλοιπη εβδομάδα. Όμως  τη χαρά ακολούθησε η σκέψη πως δεν είχα και πολλές επιλογές. Ποιός νοιαζόταν όμως, κάτι θα έβρισκα!

Παράξενη μέρα είχε ξημερώσει, ένα γλυκό μούδιασμα παντού, ένα αμυδρό χαμόγελο που ήθελε να γίνει πλατύ και να σκάσει ίσαμε την αυλή του σχολείου. Ξύπνησα  πρώτη απ΄ όλους στο σπίτι, νύχτα σχεδόν και άρχισα να ψάχνω την ντουλάπα μου. Κοίταζα, ξανακοίταζα, δύσκολο ν΄αποφασίσω. Η ώρα περνούσε κι είχα αρχίσει να αγχώνομαι.

Δεν ήξερα τι να βάλω στο σχολείο. Ύστερα από πολύ σκέψη κατέληξα στη στολή της παρέλασης. Ένα άσπρο πουκάμισο και μια μπλε φούστα λίγο κάτω από το γόνατο, αθλητικά παπούτσια πάντα  με άσπρα σοσόνια. Χτένισα τα μαλλιά μου, όχι κοτσίδα σήμερα και κρύφτηκα πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου. Το σχολείο ήταν πολύ κοντά στο σπίτι μου κι έτσι θα μπορούσα να τις δω όλες. Ήθελα να δω τι θα φορούσαν οι φίλες μου. Κι ας ήταν μόλις 6 η ώρα ξημερώματα. Είχα έναν φόβο κάτι με κρατούσε ήταν αλήθεια άραγε, δεν θα ξανάβαζα ποτέ ποδιά, ποτέ;

Όσο περίμενα να περάσει ή ώρα σκεπτόμουν τα μούτρα των καθηγητών και του λυκειάρχη μας σαν κτυπούσε το κουδούνι και μαζευόμαστε το πρωί στην αυλή για προσευχή και τη γνωστή « κατήχηση». Σήμερα τι θα μας έλεγε, ποιαν θα κατσάδιαζε γιατί δεν φορούσε την ποδιά της;

Κι ή ώρα περνούσε. Και τότε άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα παιδιά. Όσο και να φαίνεται παράξενο η καρδιά μου κτυπούσε πολύ δυνατά και το στομάχι μου είχε σφιχτεί όπως εκείνες τις μέρες που γράφαμε διαγωνίσματα και δεν ήμουν σωστά προετοιμασμένη.

Και να μια δυο μαθήτριες  είχαν έρθει με την ποδιά τους. Μάλλον δεν θα είχαν τηλεόραση ή δεν θα ήξεραν ακόμα τα νέα. Φοβήθηκα για μια στιγμή, λες, σκέφτηκα μήπως δεν άκουσα καλά, μήπως την πήραν πίσω την απόφαση; Σε λίγο άρχισαν να καταφθάνουν οι «κολλητές  μου». Ευτυχώς κι αυτές τη στολή της παρέλασης φορούσαν ούτε να χαμε συνεννοηθεί! Ίσιωσα το κορμί και βγήκα έξω από το δωμάτιο μου. Ο πατέρας μου με κοίταξε γεμάτος απορία.

-« Παρέλαση έχετε σήμερα; Τι είναι αυτά που φόρεσες;» 
-«Καταργήθηκε η ποδιά, μπαμπά, δεν θυμάσαι χθες βράδυ που το ΄παν στην τηλεόραση;»
 -«Ρεζιλίκια, τι θα κάνουνε ακόμα. !» απάντησε κι έφυγε βιαστικός για το μαγαζί. 

Αρχισα να ανηφορίζω προς το σχολειό, κυριολεκτικά τρέμοντας. Στην αυλή δεν άκουγες τίποτε άλλο παρά  αυτή τη συζήτηση. Και τότε εκείνο το πρωινό πάρθηκε η μεγάλη απόφαση. Την επόμενη μέρα όλες μαζί θα φορούσαμε στο σχολείο παντελόνι  κι έτσι δεν θα ξεχώριζε καμιά και δεν θα μπορούσε κανείς να μας βάλει τις φωνές. Έτσι κι έγινε μόνο που οι «συνέπειες» της εποχής ήταν αστείες και  απίστευτες.

Ο πιο αυστηρός καθηγητής δεν ήταν ο λυκειάρχης μας, ήταν εκείνος των μαθηματικών που με τη γνωστή του στάση να περπατά με τα χέρια δεμένα πίσω χαμηλά στην πλάτη του, μπήκε στην τάξη κι άρχισε να εξετάζει όλα τα κορίτσια μία, μία, όρθιες στον πίνακα, με το γνωστό ύφος και βλέμμα που σε έσκιζε στα δύο. Τα αγόρια κοίταζαν απορημένα και αμίλητα. Δεν ακουγόταν παρά μόνο όποιος μιλούσε να πει κάτι σχετικό με την άσκηση. Φυσικά όλες είχαμε ένα θεματάκι με τα μαθηματικά και κείνος δεν άντεξε.

-«Αλίμονο, άρχισε να φωνάζει, που να βρεθεί χρόνος για διάβασμα στο σπίτι, να φορέσετε όμως παντελόνια και να κάνετε τις ωραίες, είχατε χρόνο, σα δε ντρέπεστε.!»Και πέταξε όσο πιο μακριά μπορούσε την κιμωλία που κρατούσε κι έφτασε στον απέναντι τοίχο. Ο θόρυβος που έκανε τούτο δω το τόσο μικρό πραγματάκι σαν έπεφτε στο πάτωμα ήταν σαν να έγραφε η ιστορία με μεγάλα γράμματα στον τοίχο της ψυχής μας δυο λέξεις:

«Επιτέλους freedom!» Ήμουν εγώ εκείνη τη στιγμή δίπλα στον πίνακα, με κατεβασμένο και λίγο λοξά γυρισμένο το κεφάλι κλείνοντας το μάτι στις υπόλοιπες. σαν μια παλιά ελληνική ταινία!

Με αφορμή αυτήν την επέτειο έψαξα στην βαλίτσα του παρελθόντος μου κάτω στην αποθήκη και βρήκα σήμερα το πρωί την τελευταία σκούρα μπλε ποδιά μου μαζί με ένα  τεύχος της « Μανίνας» και  μια άσπρη κορδέλα. Η ποδιά μου, « Τσεκλένης», ήταν με πιέτες και σκούρο μπλε χρώμα, και ήρθαν στο νου μου όλα τούτα, όλα εκείνα τα χρόνια, η αυλή, το σχολείο, οι αγωνίες, οι χαρές και οι λύπες μας. Οι καθηγητές, μαζί κι εκείνος που μού 'λεγε συχνά πως «να αρχίσεις να κεντάς, να φτιάχνεις από τώρα την προίκα σου, οι εκθέσεις σου είναι σαν αυτοτελή επεισόδια τρόμου, ούτε απ ΄εξω δεν θα δεις την πόρτα του πανεπιστήμιου». Ίσως να΄ναι κι έτσι.

Μα πάνω απ΄ όλα θυμήθηκα πως όσο κι αν πολεμήθηκε η ποδιά, όσο και αν είπαν πως καλύτερα ήταν που καταργήθηκε γιατί δήλωνε την καταπίεση, την ιδρυματοποίηση και χίλια δυο άλλα κι από την άλλη μεριά αυτοί που στάθηκαν απέναντι και φώναζαν πως αυτό δεν έπρεπε να συμβεί, εγώ ένα έχω να πω.

Η σχολική ποδιά ήταν το σύμβολο μιας εποχής αλλιώτικης  που κουβαλούσε άλλες αξίες, άλλα πιστεύω κι άλλες φωνές. Σίγουρα όμως αυτό το μπλε χρώμα σκούρο ή ανοιχτό ήταν δεμένο με τα πιο όμορφα χρόνια της νιότης μας ..!

Έκλεισα τη βαλίτσα .και τις αναμνήσεις μου άλλη φορά πάλι!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Και στη Χαλκιδική οι "58" και ...λοιπές δυνάμεις

Προσπαθούν και στη Χαλκιδική να συμμαζέψουν τα συντρίμμια του "ΠΑΛΑΙΟΥ" ΠΑΣΟΚ, γιατί το "ΝΕΟ", ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ και η ΠΑΡΕΟΥΛΑ του, το διέλυσαν πριν καν το φτιάξουν. Με απλά λόγια προσπαθούν από τα υλικά ενός γκρεμισμένου σπιτιού να φτιάξουν ένα κοτέτσι μπας και ξεγελαστεί καμιά κότα και μπει μέσα.

Εκεί που συναντιέται ο λαός

        Όπου κι αν πας, όπου κι αν γυρίσεις, ακούς πια ένα μόνιμο ερώτημα, μια αγωνία: ''Τι θα απογίνουμε;''..

     Η απόγνωση στην πρώτη γραμμή. Οι άνθρωποι πια συνεννοούνται με τα μάτια..
     Ξέρουν.
     Δεν χρειάζεται να μιλήσεις..
     Σε ρωτούν, τί κάνεις; πώς πας;  και δεν περιμένουν απάντηση.
     Κουνούν το κεφάλι: ''και μη χειρότερα..''
     Και τα χειρότερα κάθε μέρα έρχονται. Κάθε μέρα. Και έρχονται..

     Ένας λαός που συναντήθηκε πάνω απ' την  θλίψη και την απελπισία.

     Και τα σκουλήκια την δουλειά τους..
     Να ροκανίζουν συνέχεια την χώρα, την κοινωνία, την ζωή των πολιτών.
     Να μειώνονται τα έσοδα του κόσμου, και να αυξάνονται οι φόροι,
     ..να πεθαίνουν άνθρωποι από αδυναμία προμήθειας φαρμάκων,
     ..άλλοι να πεθαίνουν στ' ασθενοφόρα γιατί δεν τους δέχονται τα νοσοκομεία ως ανασφάλιστους (και πώς να έχεις ασφάλεια με τόσους μήνες στην ανεργία;),
     ..παιδιά να πηγαίνουν νηστικά στα σχολεία και εκεί να τρέμουν απ' το κρύο, γιατί το ανθρωποειδές του υπουργείου οικονομικών δεν θέλει τάχα να θερμαίνουν οι πλούσιοι τις πισίνες τους!
     (Οι πλούσιοι, ω υπάνθρωπε, πλούσιοι είναι! Θα θερμάνουν τις πισίνες τους ακόμη κι αν πάει το πετρέλαιο εκατό ευρώ το λίτρο, ελεεινέ υποκριτή! Εγκληματία!)

     Δεκατέσσερις και μισό χιλιάδες εργαζόμενοι, περιμένουν την απόλυσή τους μέσα στο 2014!
     ΤΟ SUCCESS STORY ΣΟΥ ΒΡΩΜΑΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΙΜΑ,  άθλιε εγγονέ της μεγάλης Πηνελόπης!
     Όλοι σας εκεί πάνω βρωμάτε σαπίλα και υπόνομο!

     Οι άνθρωποι συνεννοούνται πια με τα μάτια.
     Ο λαός συναντήθηκε πάνω απ' την θλίψη. (Ο λαός. Όχι τα κόμματα. Όχι οι ''αρχηγοί''!)

     Να τρέμετε την στιγμή, που ο λαός μόνος του, χωρίς κόμματα και αρχηγούς, θα συναντηθεί κάτω από μια γαλανόλευκη σημαία,
     ..πάνω και υπεράνω της θλίψης και της απελπισίας του.

     Σκορπίστε τώρα απόγνωση.
     Και θα θερίσετε τον δικό σας όλεθρο!..

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Μια ερώτηση βγαλμένη από εκατοντάδες χιλιάδες χείλη

Κύριοι. κύριοι Δικαστές του ΣΤΕ
Γιατί μόνο για τους ένστολους είναι Αντισυνταγματικός ο Νόμος 4093/2012 και όχι και για τους άλλους (π.χ. ΔΕΗ, ΟΤΕ ...) μισθωτούς και συνταξιούχους ;
Και γιατί μόνο Αντισυνταγματικός ο Ν.4093/12 και όχι και οι Ν.4024/2011 ( μ΄αυτόν γίνονται δυο παρακρατήσεις) και Ν.3986/2011 που έχουν μειώσει τις συντάξεις;

25 πράγματα που θα ήταν καλό να σταματήσουμε να κάνουμε

Σταματήστε να ξοδεύετε χρόνο με λάθος ανθρώπους. - Η ζωή είναι πολύ μικρή για να σπαταλάτε το χρόνο σας με ανθρώπους που σας στεναχωρούν. Αν κάποιος επιθυμεί να γίνεται μέρος της ζωής του, θα δημιουργήσει τον κατάλληλο χώρο και για εσάς.  Ποτέ, μην προσπαθείτε για κάποιους που δεν αναγνωρίζουν την αξία σας. Και να θυμάστε, δεν είναι αληθινοί φίλοι αυτοί που στέκονται στο πλευρό σας όταν είστε στα καλύτερά σας, αλλά αυτοί που είναι κοντά σας όταν έχετε δυσκολίες.

Σταματήστε να αποτραβιέστε από τα προβλήματά σας. - Αντιμετωπίστε τα αποφασιστικά. Δεν θα είναι εύκολο. Δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο, που μπορεί να αντιμετωπίσει με άψογο τρόπο κάθε δυσκολία. Δεν είμαστε φτιαγμένοι έτσι ώστε να μπορούμε να λύνουμε άμεσα τα προβλήματα. Αντίθετα, είναι στην φύση μας να εκνευριζόμαστε, να λυπόμαστε, να πληγωνόμαστε. Αυτός είναι και ο σκοπός της ζωής. Να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, να μαθαίνουμε, να προσαρμοζόμαστε, και να τα λύνουμε με την πάροδο του χρόνου. Έτσι διαμορφώνεται η προσωπικότητα μας.

Σταματήστε να λέτε ψέματα στον εαυτό σας. - Μπορείτε να πείτε ψέματα σε οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, αλλά όχι στον εαυτό σας. Η ζωή σας θα βελτιωθεί αν είσαστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας.

Σταματήστε να βάζετε τις δικές σας ανάγκες σε δεύτερη μοίρα. - Είναι άσχημο να παραμελείτε τον εαυτό σας επειδή, λόγω υπερβολικής αγάπης, στρέφετε όλη την προσοχή σας σε κάποιον άλλο. Μην ξεχνάτε ότι και εσείς είστε πολύ σημαντικοί. Βοηθήστε τους άλλους, αλλά βοηθήστε και τον εαυτό σας

Σταματήστε να προσπαθείτε να γίνεται κάποιος που δεν είστε. - Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη ζωή είναι να είστε ο εαυτός σας, σε έναν κόσμο που μας κατευθύνει όλους σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Κάποιος θα είναι πιο όμορφος, κάποιος θα είναι πιο έξυπνος, κάποιος θα είναι νεότερος, αλλά κανείς δεν θα είναι εσείς. Μην αλλάξετε προκειμένου να αρέσετε στους άλλους. Να είστε ο εαυτός σας και τα 'σωστά' άτομα  θα αγαπήσουν αυτό που  πραγματικά είστε.

Σταματήστε να είστε προσκολλημένοι το παρελθόν. - Δεν μπορείτε να ξεκινήσετε το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σας, αν επιμένετε να διαβάζετε συνέχεια τα προηγούμενα κεφάλαια.

Σταματήστε να φοβάστε ότι μπορεί να κάνετε κάποιο λάθος. - Το να κάνετε κάτι ακόμα και αν αποδειχτεί λάθος, είναι πολλές φορές πιο παραγωγικό από το να μην κάνετε τίποτα. Κάθε επιτυχία έχει ίχνη αποτυχιών από πίσω της, και κάθε αποτυχία οδηγεί προς την επιτυχία. Στο τέλος θα λυπηθείτε πολύ περισσότερο για πράγματα που δεν κάνατε παρά για πράγματα που κάνατε.

Σταματήστε να προσπαθείτε να αγοράσετε την ευτυχία. - Πολλά από τα πράγματα που επιθυμούμε είναι ακριβά. Αλλά η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα που πραγματικά μας ικανοποιούν είναι εντελώς δωρεάν όπως η αγάπη, το χαμόγελο και τα αισθήματατα.

Σταματήστε να αναζητάτε αποκλειστικά σε άλλους την ευτυχία. - Εάν δεν είστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό σας, δεν θα είστε μακροπρόθεσμα ευτυχισμένοι ούτε μαζί με κάποιον άλλο. Θα πρέπει να δημιουργήσετε πρώτα  ευτυχία στη δικιά σας ζωή, προτού καταφέρετε να την μοιραστείτε με κάποιον άλλο.

Σταματήστε  να πιστεύετε ότι δεν είστε έτοιμοι. - Κανείς δεν νιώθει ποτέ 100% έτοιμος, όταν εμφανίζεται κάποια ευκαιρία. Οι περισσότερες μεγάλες ευκαιρίες που προκύπτουν, μας αναγκάζουν να ξεβολευτούμε ​​από τις συνήθειες μας, κάτι που σημαίνει ότι ποτέ δεν θα νιώσουμε εντελώς άνετα στην αρχή κάθε πρόκλησης.

Σταματήστε να διατηρείτε σχέσεις για λάθος λόγους. - Οι σχέσεις μας πρέπει να επιλέγονται με σύνεση. Είναι προτιμότερο να είστε μόνος από το να είστε με λάθος πρόσωπα. Δεν υπάρχει λόγος να βιάζεστε. Αν κάτι είναι γραφτό να γίνει, θα συμβεί το σωστό χρόνο, με το σωστό πρόσωπο, και για τον καλύτερο λόγο. Ερωτευτείτε όταν είστε έτοιμοι, και όχι για να μην είστε μόνοι.

Σταματήστε να ζηλεύετε τους άλλους. - Η ζήλια είναι η τέχνη της απαρίθμησης των καλών που έχει  κάποιος άλλος, και όχι εσείς. Αναρωτηθείτε: «Τι είναι αυτό που έχω εγώ και θα το ήθελε ο καθένας;"

Σταματήστε να κρατάτε κακίες. - Μην ζείτε τη ζωή σας με το μίσος στην καρδιά . Θα καταλήξετε να πληγώνετε τον εαυτό σας περισσότερο από τους ανθρώπους που μισείτε. Αυτό δεν σημαίνει να αγνοήσουμε τι μας έκανε ο άλλος αλλά να μην επιτρέψουμε να επηρεάσει αρνητικά την ζωή μας.  Και να θυμάστε, η συγχώρεση δε αφορά μόνο τους άλλους, αλλά και εσάς. Όταν χρειάζεται, συγχωρείστε τον εαυτό σας, προχωρήστε μπροστά  και προσπαθήστε να κάνετε κάτι καλύτερο την επόμενη φορά.

Σταματήστε να επιτρέπετε τους άλλους να σας κατεβάζουν στο δικό τους επίπεδο. - Αρνηθείτε να ρίξτε το επίπεδο σας για να χωρέσουν αυτοί που αρνούνται να ανεβάσουν το δικό τους.

Σταματήστε να σπαταλάτε το χρόνο σας δικαιολογώντας τον εαυτό σας στους άλλους. - Οι φίλοι σας δεν το χρειάζονται και οι εχθροί σας δεν θα σας πιστέψουν έτσι κι αλλιώς.

Σταματήστε να πιέζετε διαρκώς τον εαυτό σας χωρίς κάποιο διάλειμμα. - Ο χρόνος για να πάρετε μια βαθιά ανάσα είναι όταν δεν έχετε χρόνο για αυτό.

Σταματήστε να αδιαφορείτε για την ομορφιά των μικρών στιγμών. - Απολαύστε τα μικρά πράγματα, γιατί μια μέρα μπορεί να κοιτάξετε πίσω και να ανακαλύψετε ότι ήταν σημαντικά. Το καλύτερο κομμάτι της ζωής σας θα είναι αυτό που αποτελείται από μικρές στιγμές όπως όταν περνάτε καλά με κάποιον που έχει σημασία για εσάς.

Σταματήστε να προσπαθείτε να κάνετε τα πράγματα τέλεια. - Στην ζωή δεν επιβραβεύονται οι τελειομανείς, αλλά αυτοί που πετυχαίνουν τον σκοπό τους.

Σταματήστε να προσποιήστε ότι  όλα είναι καλά όταν δεν είναι. - Δεν πειράζει να καταρρεύστε ψυχολογικά για λίγο. Δεν χρειάζεται πάντα να προσποιείστε  ότι είστε δυνατοί, και δεν χρειάζεται συνεχώς να αποδεικνύεται ότι όλα βαίνουν καλώς. Είναι υγιές να κλάψτε κάποια στιγμή. Όσο πιο γρήγορα το κάνετε, τόσο πιο γρήγορα θα είστε σε θέση να χαμογελάσετε και πάλι.

Σταματήστε  να κατηγορείτε τους άλλους για τα προβλήματά σας. - Το κατά πόσο θα επιτύχετε τα όνειρά σας εξαρτάται από το βαθμό με τον οποίο θα αναλάβετε την ευθύνη για τη ζωή σας. Όταν κατηγορείτε τους άλλους για το τι περνάτε, αρνείστε την ευθύνη, και επιτρέπετε τους άλλους να καθορίζουν τη ζωή σας.

Σταματήστε να προσπαθείτε να είστε το παν για όλους. - Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, και αν προσπαθήστε να το πετύχετε θα σας εξουθενώσει. Περιοριστείτε σε όσους θεωρείτε σημαντικούς.

Σταματήστε να ανησυχείτε τόσο πολύ. - Ένας τρόπος για να ελέγξετε αν κάτι αξίζει να σας ανησυχεί, είναι να αναρωτηθείτε: «Θα είναι σημαντικό αυτό το θέμα σε ένα χρόνο; Σε τρία χρόνια; Σε πέντε χρόνια; "Αν η απάντηση είναι όχι, τότε δεν αξίζει να ανησυχείτε.

Σταματήστε να εστιάζεται σε ό, τι δεν θέλετε να συμβεί. - Εστιάστε σε ό, τι θέλετε να συμβεί. Η θετική σκέψη είναι προϋπόθεση για κάθε μεγάλη επιτυχία.

Σταματήστε να επιλέγετε τον εύκολο δρόμο. - Η ζωή δεν είναι εύκολη, ειδικά όταν αυτό που θέλετε να πετύχετε είναι κάτι που αξίζει τον κόπο. Μην διαλέγετε πάντα τον εύκολο δρόμο. Επιλέξτε να κάνετε κάτι εξαιρετικό, ακόμα και αν αρχικά φαντάζει δύσκολο.

Σταματήστε να είστε αχάριστοι. - Ξυπνήστε κάθε μέρα ευγνώμονες για τη ζωή σας. Αντί να σκεφτόσαστε τι δεν έχετε, προσπαθήστε να σκεφτόσαστε τι  έχετε που δεν έχουν οι άλλοι.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Ματαιότης(;)..

  

 

 Έρχονται ώρες που θέλεις  να παραιτηθείς. Να παραδοθείς.
     Να υποκύψεις στην απογοήτευση και να ησυχάσεις..

     Είναι οι ώρες που ανακαλύπτεις ότι ο εχθρός έχει ατέλειωτα αποθέματα εφεδρικών παραπλανήσεων, τεράστιες ποσότητες βούρκου και οχετού ικανού να πνίξει κάθε δύναμη λογικής και αντίστασης.

     Προσπαθείς να δεις, να βρεις, να ξεσκεπάσεις την μία απάτη, και την θέση της παίρνουν άλλες δέκα!

     Όπως αυτή η ''κίνηση των 58'', που το σύστημα και οι ''εθνικοί'' εργολάβοι, οι εκδότες, οι ύαινες εξωτερικού και εσωτερικού μας πετούν κατάμουτρα σαν νέα σανίδα σωτηρίας, νέο ''πόλο'' προβληματισμού, σκέψης(!) και δράσης, όπως πολύ σύντομα και καταιγιστικά θα ξεκινήσουν την ανηλεή τους προπαγάνδα!
     Οι προδότες θα βαφτιστούν σωτήρες, και οι δολοφόνοι, άγγελοι..
     Νέα απάτη, νέα πλεκτάνη.. νέοι αγώνες θα χρειαστούν για να ξεσκεπαστεί κι αυτή..

     Όμως δεν φταίει ο εχθρός, δεν φταίει το σύστημα..
     ..φταίει ο φίλος, ο σύμμαχος.
     Που ΘΕΛΕΙ να εξαπατηθεί, ΘΕΛΕΙ να παγιδευτεί, θέλει εν τέλει να νικηθεί και να πεθάνει!

     Αν δεν ήθελε, αν δεν έκλεινε τα μάτια και προπαντός το μυαλό, αυτή η αίσθηση ματαίωσης και ανημποριάς που σε κατακλύζει, θα έλλειπε!
     Ο φίλος είναι το πρόβλημα και όχι ο εχθρός!
     Αυτός σε εξουθενώνει, αυτός σε απογοητεύει, αυτός σε εξασθενεί..

     Ο εχθρός μέσα στην γελοιωδώς τρομακτική μάσκα του είναι αυτό ακριβώς: ΓΕΛΟΙΟΣ!
     Αυτό που είναι πραγματικά τρομακτικό είναι το μυαλό και η σκέψη του φίλου, του σύμμαχου, του λαού!

     Αυτό, δυστυχώς, πρέπει να' αντιπαλέψεις. Αυτό, κι όχι τις δυνάμεις του εχθρού!
     Γι αυτό αισθάνεσαι τόσο αδύναμος κι απογοητευμένος..
     Και είναι κρίμα.

     Γιατί στην πραγματικότητα η λερναία ύδρα του συστήματος είναι απίστευτα αδύναμη, μπροστά στην αποφασιστικότητα ενός λαού!..

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ