Για εκείνες που έγιναν «ένα με όλους τους μάρτυρες του λαού»...

«Μείναμε περίπου 600 γυναίκες, να πεθαίνουμε για τα ιδανικά, για την ευτυχία της ανθρωπότητας, για τα παιδιά της ζωής. Σφιγγόμαστε κοντά - κοντά. Κρατιόμαστε από τα χέρια. Ο εαυτός μας χάθηκε μέσα στη μάζα. Είμαστε ένα. Ενα με τους σακατεμένους ήρωες της χαράδρας. Ενα με όλους τους μάρτυρες του λαού. Κρατάμε την ανάσα. Ολη η δύναμη, όλη η σκέψη συγκεντρώνεται σ' έναν πόθο. ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΔΩΣΟΥΜΕ».