Βίντεο για την καμπάνια του 2020 της ΟΓΕ

....Οταν ο Θεός έπλασε.... την Γυναίκα....

.

Όταν ο Θεός έφτιαξε τη γυναίκα εργαζόταν μέχρι αργά την 6η ημέρα.
Ένας άγγελος πλησίασε και είπε: "Γιατί σπαταλάς τόσο πολύ χρόνο γι' αυτή?" 
Και ο Κύριος απάντησε:
"Ξέρεις πόσες προδιαγραφές πρέπει να πληρεί για να την τελειοποιήσω ?"

Οταν η ΕΕ «τιμά» τη Μέρα της Γυναίκας...

Ανάμεσα στα μεγάλα λόγια... που ακούστηκαν για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν και τα εξής: 

Ανακοίνωση της ΟΓΕ για την Παγκόσμια Μέρα για την εξάλειψη της βίας ενάντια στις γυναίκες

Ανακοίνωση εξέδωσε η ΟΓΕ με αφορμή την 25η Νοέμβρη, μέρα που ο ΟΗΕ έχει ανακηρύξει σε Παγκόσμια Μέρα για την εξάλειψη της βίας ενάντια στις γυναίκες.

Αναλυτικά αναφέρει: «Η ΟΓΕ υπενθυμίζει στις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων: Η βία κατά των γυναικών με όλες τις μορφές της και τις εκφράσεις της, δεν εξαλείφεται με επετειακές εκδηλώσεις, με μεγαλόστομες διακηρύξεις και εξαγγελίες ενάντιά της. Αντιθέτως, όταν τα μεγάλα λόγια βγαίνουν από τα χείλη αυτών που αποφασίζουν και εφαρμόζουν την αντιλαϊκή πολιτική τότε η ουσία του προβλήματος μένει σκόπιμα κρυμμένη. Όταν οι σχετικές πρωτοβουλίες οργανώνονται και χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση, τους δήμους και τις περιφέρειες, τότε το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση της βίας γίνεται η "βιτρίνα" για να εκθέσουν την "ευαισθησία" και το "ενδιαφέρον" τους για τις γυναίκες όσοι ευθύνονται για τα προβλήματά τους. Όταν τον πρώτο λόγο έχουν οι ίδιοι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τότε η "εκστρατεία" κατά της βίας γίνεται προπέτασμα για να κρυφτεί η πραγματικότητα που ζουν, η εκμετάλλευση και οι μορφές βίας που υφίστανται οι εργαζόμενες, οι άνεργες, οι νέες μητέρες. Όταν το συμπέρασμα είναι πως ο αντίπαλος ενάντια στον οποίο πρέπει να παλέψουν οι γυναίκες είναι το αντίθετο φύλο, οι άντρες, τότε η συζήτηση γύρω από τη βία δεν αντιμετωπίζει, αλλά θεμελιώνει βαθύτερα την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Όταν το ρόλο του "πρώτου βιολιού" ενάντια στη βία αναλαμβάνουν τα ΜΜΕ εκείνα που έχουν αναλάβει το ρόλο του εξευτελισμού και της εκπόρνευσης των γυναικών, τότε η υποκρισία περισσεύει.

Η βία κατά των γυναικών είναι φαινόμενο σύμφυτο με το εκμεταλλευτικό σύστημα, έχει τις ρίζες και τις αιτίες του σε αυτό. Πηγάζει από τις κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις που διαμορφώνονται στα πλαίσιά του. Συνδέεται με τις σάπιες αξίες που κυριαρχούν σε αυτό, με τη διαπαιδαγώγηση στα πρότυπα του ατομισμού, του ανελέητου ανταγωνισμού, με τη συκοφάντηση της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, του οργανωμένου αγώνα. Για αυτό το λόγο, δεν είναι περίεργο το γεγονός πως όσο η καπιταλιστική κρίση οξύνεται, τόσο η ανισοτιμία των γυναικών της λαϊκής οικογένειας βαθαίνει και τα φαινόμενα της βίας, ακόμα και της κακοποίησης, πληθαίνουν.

Για μας, για το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, η ανεργία, η απόλυση, η μαύρη εργασία, η απόλυση εγκυμονούσας, η υπογραφή συμφωνητικού από τις νέες εργαζόμενες πως δεν θα μείνουν έγκυοι για να προσληφθούν, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η τρομοκρατία στο χώρο της δουλειάς είναι και αυτά μορφές βίας με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες. Οδηγούν τελικά πιο εύκολα και στις άλλες μορφές βίας. Γι' αυτό το λόγο η ΟΓΕ καλεί τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων να οργανωθούν και να παλέψουν μέσα από τους συλλόγους και τις ομάδες της. Να δυναμώσουν το λαϊκό και το εργατικό κίνημα που αγωνίζεται με προοπτική μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία στην οποία οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι θα πάρουν στα χέρια τους τον πλούτο που παράγουν, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας, να ανοίξει ο δρόμος για την κοινωνική ισότητα ανάμεσα στα δυο φύλα, να βάλουν στη θέση της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της βίας, το δίκιο τους, την ηθική και τις δικές τους αξίες».

ΝΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ……………..

Μέρος Ι
Ένας τυπικός άντρακλας παντρεύτηκε την αγαπημένη του και μετά τον γάμο, αποφάσισε να θέσει τους εξής κανόνες:
- Θα έρχομαι στο σπίτι όποτε θέλω, εάν το θέλω και ό,τι ώρα γουστάρω, και δεν  δέχομαι κουβέντα πάνω σε αυτό. Θα με περιμένει ένα ΩΡΑΙΟ δείπνο στο τραπέζι,  εκτός εάν σε ειδοποιήσω ότι δεν θα έρθω σπίτι για φαγητό. Θα παγαίνω για κυνήγι,  ψάρεμα, ποτό και χαρτιά όταν θέλω με τους φίλους μου, και μην μου το παίξεις  δύσκολη. Αυτοί είναι οι κανόνες μου. Έχεις κανένα σχόλιο;
Η νύφη απάντησε:
-Όχι, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Απλά θέλω να καταλάβεις πως στο σπίτι αυτό θα έχουμε σεξ στις  7.00 κάθε βράδυ…..είτε είσαι εδώ……είτε δεν είσαι……!" Αυτός είναι ο δικός μου κανόνας!  Έχεις κανένα σχόλιο;
(ΔΙΑΒΟΛΕ,  ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ Ο ΤΥΠΟΣ…..)


Μέρος ΙΙ
  Ο σύζυγος και η σύζυγος είχαν έναν καβγά στην ημέρα της 40κοστής επετείου του  γάμου τους! Ο σύζυγος ουρλιάζει:
-Όταν θα πεθάνεις, θα σου βάλω μία ταφόπλακα που θα γράφει: "Εδώ κείτεται η  σύζυγός μου - Κρύα όπως πάντα!"
-Α, ναί;  απαντά αυτή. Όταν πεθάνεις εσύ, θα σου βάλω μία ταφόπλακα που θα  γράφει: "Εδώ κείτεται ο σύζυγός μου, σκληρός επιτέλους!"
(ΤΙ  ΤΟ ΗΘΕΛΕ;) 

Μέρος ΙΙΙ
  Ο σύζυγος (γιατρός) και η σύζυγος μαλώνουν την ώρα του πρωινού.. Ο σύζυγος  σηκώνεται έξαλλος και λέει,
-   Και δεν είσαι και καλή στο κρεβάτι! και φεύγει από το σπίτι.
Λίγο αργότερα, συνειδητοποιεί πως δεν φέρθηκε σωστά και αποφασίζει να τα  ξαναβρούν, και της τηλεφωνεί. Αυτή απαντά στο τηλέφωνο μετά από πολύ ώρα, και ο  εκνευρισμένος σύζυγος την ρωτά:
-   Μα γιατί άργησες τόσο να απαντήσεις;
-   ΄Ημουν στο κρεβάτι , λέει αυτή.
-   Τέτοια ώρα στο κρεβάτι; Και τί έκανες;  την ρωτάει ο σύζυγος.  
-  ΄ Επαιρνα μία δεύτερη γνώμη .
(Ω,  ΝΑΙ, ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΤΑ'ΘΕΛΕ!) 
Μερος IV
  Ένας άντρας έχει έξι παιδιά και είναι πολύ περήφανος για το κατόρθωμά του. Είναι  τόσο περήφανος που αρχίζει να φωνάζει την γυναίκα του «Μητέρα των έξι», παρόλο  που δεν της αρέσει καθόλου.
Ένα βράδυ πάνε σε ένα πάρτι. Ο άντρας αποφασίζει πως είναι ώρα να φύγουν και  φωνάζει την γυναίκα του μέσα στο πλήθος:
-   Τί λες; Φεύγουμε Μητέρα των Έξι;
Η γυναίκα του, πολύ εκνευρισμένη για την αδιακρισία του, του φωνάζει επίσης:  
-   Όποτε θες, Πατέρα των Τεσσάρων.
(ΔΩΣΤΟΥ!!!!) 

Μέρος V
 
Ένας άντρας και η γυναίκα του τσακώθηκαν και δεν μιλάνε ο ένας στον άλλον.  Ξαφνικά, άντρας συνειδητοποιεί πως την επόμενη μέρα θα χρειαζόταν να τον  ξυπνήσει η γυναίκα του στις 5.00 το πρωί για μία πτήση για σοβαρό επαγγελματικό  ραντεβού. Επειδή δεν θέλει να είναι ο πρώτος που θα σπάσει την σιωπή (και  ΧΑΣΕΙ), γράφει σε ένα χαρτί: "Σε παρακαλώ ξύπνησέ με στις 5.00 το πρωί" και το  αφήνει κάπου που ξέρει πως θα το δει.
Το επόμενο πρωί, ξυπνά, και ανακαλύπτει πως η ώρα είναι 9.00 το πρωί, και έχει  χάσει την πτήση του. Εξαγριωμένος, ετοιμάζεται να πάει να δει γιατί δεν τον  ξύπνησε η γυναίκα του, όταν ανακαλύπτει ένα κομμάτι χαρτί δίπλα στο κομοδίνο,  που έγραφε:
"Είναι   5.00 το πρωί. Ξύπνα."
 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
             

Οι άντρες δεν είναι εφοδιασμένοι για αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις. Ο Θεός μπορεί να δημιούργησε την γυναίκα από το πλευρό του άντρα, αλλά μην ξεχνάμε ότι  πάντα προηγείται ένα προσχέδιο πριν το τελικό αριστούργημα…….

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ

Ελένη Αντωνιάδου: η Γυναίκα της Χρονιάς

Ζει έξι μήνες στο Σικάγο και έξι στη Σίλικον Βάλεϊ, εργάζεται ταυτόχρονα σε τρία διαφορετικά πρότζεκτ που αφορούν την αναγεννητική ιατρική και τη νανοτεχνολογία.

Της Ιωάννας Φωτιάδη

 

Ένα μήνα τον χρόνο προσφέρει εθελοντική εργασία σε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λατινική Αμερική. Αυτή είναι η «γυναίκα της χρονιάς 2013» σύμφωνα με την κριτική επιτροπή της διοργάνωσης «FDM Everywoman σε Technolgy Awards», που επέλεξε την 25χρονη Ελληνίδα Ελένη Αντωνιάδου. «Αν δεν κυνηγήσεις τα όνειρά σου, δεν θα τα πιάσεις ποτέ» λέει συγκινημένη στην «Κ» μέσω skype, σε ένα κενό μεταξύ των διαλέξεών της στο πανεπιστήμιο του Ιλλινόις. «Ηταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα η διάκριση αυτή». Η εν λόγω διάκριση, που γίνεται σε ετήσια βάση στη Μ. Βρετανία, απονέμεται κατ 'εξοχήν σε γυναίκες Βρετανίδες επιστήμονες μεγαλύτερης ηλικίας.

Δεν είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που το χαμογελαστό κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη διαψεύδει όλα τα προγνωστικά. «Πριν από μερικά χρόνια, όταν έκανα λόγο για τη δημιουργία τεχνητών ιστών και νευρώνων, όλοι με κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια» θυμάται «τα θεωρούσαν σενάρια επιστημονικής φαντασίας». Η Ελένη ξεκίνησε τις σπουδές στην Ελλάδα στο νεοσύστατο τότε τμήμα «Πληροφορική με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική» στο πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας, στη Λαμία. «Ολοι με προέτρεπαν να στοχεύσω σε μια παραδοσιακή σχολή». Η Ελένη, όμως, έχοντας και την υποστήριξη του πατέρα της, έκλεισε τα αυτιά της στις σειρήνες και προχώρησε στον στόχο της, μια που «από παιδί με μάγευε η Ιατρική και η Πληροφορική». Το 2008 φεύγει για μεταπτυχιακές σπουδές στη Μ. Βρετανία και έκτοτε ξεκινάει για την Ελένη η «απογείωση».

«Το 2009 είχα την τιμή να με διαλέξει για να εργαστώ στην ερευνητική του ομάδα ένας από τους καλύτερους επιστήμονες της σύγχρονης Ιατρικής, ο καθ. Αλέξανδρος Seifalian »διηγείται η 25χρονη επιστήμων. «Μαζί με τη συμφοιτήτριά μου, Claire Crowley, δημιουργήσαμε μια τεχνητή τραχεία και το επιχειρηματικό σχέδιο, ώστε αυτό το ερευνητικό-πειραματικό μοντέλο να μετατραπεί σε κλινικό προϊόν». Η μελέτη αυτή κέρδισε το 1ο βραβείο στο University College του Λονδίνου. Κάπου αλλού στην Αγγλία ένας 36χρονος καρκινοπαθής τελικού σταδίου μαθαίνει για το πόνημα των δύο φοιτητριών, που αποτελούσε κυριολεκτικά την τελευταία του ελπίδα. «Επικοινώνησε μαζί μας και ζήτησε να προχωρήσουμε σε μεταμόσχευση της τεχνητής τραχείας» περιγράφει η Ελένη. «Ημασταν πολύ επιφυλακτικές, καθώς δεν είχε προηγηθεί ακόμα δοκιμή in vivo». Ωστόσο, ο ασθενής ήταν διατεθειμένος να ρισκάρει. Και καθώς η τύχη αγαπά τους τολμηρούς, η επέμβαση έγινε λίγους μήνες μετά και ο ασθενής σώθηκε. «Πολλές φορές μας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του, τα συναισθήματα όμως είναι αμοιβαία, γιατί και εμένα έκτοτε η ζωή μου άλλαξε». Με τη δημοσιοποίηση στον ακαδημαϊκό κόσμο της εν λόγω επιτυχίας, πρώτης στα ιατρικά χρονικά, αλλά και την ίδρυση της εταιρείας Μεταμοσχεύσεις Χωρίς Δωρητών LLC (Μεταμοσχεύσεις χωρίς δότες) που θα παράγει τεχνητά όργανα ως εναλλακτική μεταμοσχευτική μέθοδο, πολλαπλασιάζονται οι επαγγελματικές προτάσεις στην Ελένη, η οποία υπέκυψε στη γοητεία των ΗΠΑ, όπου εκπονεί τη διατριβή της στο πανεπιστήμιο του Ιllinois έχοντας εννέα υποτροφίες! «Είμαι η μοναδική γυναίκα στο τμήμα μου και η μοναδική Ευρωπαία» επισημαίνει σκιαγραφώντας τη νέα της ζωή. «Ο ανταγωνισμός είναι έντονος, ενώ κατέβαλα επιπλέον προσπάθεια για να με αποδεχτούν και ως Ελληνίδα».

Ο ανθρώπινος πόνος

Παράλληλα, η NASA επέλεξε την Ελένη το 2012 μεταξύ 1,200 φοιτητών για να φοιτήσει στη Σχολή της NASA. Σήμερα, εργάζεται στον «Τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Αρη» στη Σίλικον Βάλεϊ. «Μελετάμε τις αλλαγές στο νευρικό σύστημα των αστροναυτών, που ο προσανατολισμός και η ισορροπία τους επηρεάζεται από την αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση» εξηγεί η Ελληνίδα επιστήμων. «Επίσης, έχουμε διαπιστώσει ότι μπορούμε να δημιουργούμε ταχύτερα ιστούς στο Διάστημα χάρη στην έλλειψη ατμοσφαιρικής πίεσης, κάτι που μπορεί να επιφέρει μια πραγματική επανάσταση στον κλάδο». Μπορεί η Ελένη να εργάζεται στο πρόγραμμα εξερεύνησης του Αρη, το επίκεντρο του ενδιαφέροντός της, όμως, είναι ο άνθρωπος και μέλημά της η επούλωση του ανθρώπινου πόνου. «Στην εταιρεία, που έχει παράρτημα και στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ, συνυπάρχουμε μηχανικοί και επιστήμονες και έχουμε ήδη κατορθώσει να δημιουργήσουμε αρτηρίες, δέρμα, νεύρα, τραχείες, αυτιά και μύτη »διευκρινίζει. «Απευθυνόμαστε είτε σε καρκινοπαθείς είτε σε άτομα που έχουν υποστεί κάποιο ατύχημα».

Η νεαρή γυναίκα, που καλείται καθημερινά ανά τρεις ώρες να ελέγχει την πορεία των πειραμάτων της,-μένει ακριβώς απέναντι και έχει προσαρμόσει το βιολογικό της ρολόι-ομολογεί ότι είναι αδύνατον να έχει μια προσωπική ζωή, έτσι όπως την ορίζουμε εμείς. Η ζωή της, όμως, έχει όραμα. «Εχω γίνει μάρτυρας απαγωγών με σκοπό την αφαίρεση δέρματος από μικρά παιδιά στο Περού. Τέτοιες στιγμές πεισμώνω ακόμα περισσότερο για να συνεχίσω την έρευνά μου, με κάθε κόστος ».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: μας το ΄εστελε ο ΜΙΜΗΣ

 

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/4#ixzz2Mv6LAgTv

Και ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που γράφτηκαν για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ

http://www.youtube.com/watch?v=DWjJfhW2Pmw

Στίχοι:

Κώστας Μάνεσης

Μουσική:

Νίκος Γούναρης,  

Λένε πως είναι οι γυναίκες πονηρές
τον κάθε άντρα που τον θέλουν πάντα θύμα.
Μα το `χω πει και θα το πω χίλιες φορές
χωρίς γυναίκα στην ζωή δεν κάνω βήμα.

Για τις γυναίκες ζούμε όλοι βρε παιδιά
γι’ αυτές δουλεύουμε γι’ αυτές ιδροκοπάμε
κι αν είναι όλες, όπως λεν χωρίς καρδιά,
εμείς που έχουμε καρδιά τις αγαπάμε.

Χωρίς γυναίκες βρε δεν κάνουμε στιγμή
κι ας βγάζει μάτι το τρελό του το γινάτι,
αυτές γλυκαίνουν το πικρό μας το ψωμί
και το φτωχόσπιτο μας φαίνεται παλάτι.

Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.

ΠΗΓΗ: «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ»

Στη διακήρυξη της Κ.Ε του Κ.Κ.Ε. μεταξύ των άλλων αναφέρει:

« Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας βρίσκει γυναίκες και άνδρες της λαϊκής οικογένειας αντιμέτωπους με μια βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματά τους από την αστική τάξη, τα κόμματά της και την ΕΕ. Είναι επίθεση που ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Το καπιταλιστικό σύστημα ένα πράγμα μόνο μπορεί να δώσει: φτώχεια, ανισοτιμία, σχετική και απόλυτη εξαθλίωση για τη μεγάλη πλειοψηφία αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο.

Οι περισσότεροι από τους βάρβαρους νόμους, στο όνομα της κρίσης και προς χάριν της κερδοφορίας, είναι ίδιοι για άνδρες και γυναίκες. Ομως, στην πράξη, μετατρέπονται σε διπλό ασφυκτικό βάρος για τις γυναίκες, τις αντιμετωπίζουν ως εργαζόμενες για μερικό, συμπληρωματικό μισθό στην οικογένεια. Αναπαράγουν αναχρονιστικές αντιλήψεις για την ισοτιμία των δύο φύλων, για τη «συνευθύνη» στις οικογενειακές υποχρεώσεις.

Το «κούρεμα» του χρέους, τα συνεχή μνημόνια, οι εφαρμοστικοί νόμοι, όχι μόνο δεν φέρνουν ανάπτυξη προς όφελος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου, αλλά δημιουργούν τις προϋποθέσεις μιας πάμφθηνης εργατικής δύναμης για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και συνεπώς της φτώχειας του λαού……»

Ολόκληρη η διακήρυξη εδώ: http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=8/3/2012&id=13947&pageNo=3&direction=1

 Και ο Νίκος Καββαδίας  για τη  γυναίκα .

ΓΥΝΑΙΚΑ

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα

Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δεν με ορίζει

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο
διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

  ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα»

Στη παρακάτω δ/νση μπορείτε να ακούσετε τον ίδιο ποιητή να απαγγέλει τη … ΓΥΝΑΙΚΑ του

http://www.youtube.com/watch?v=iYZ4gRk3E4k

Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας

 Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε 2 χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.


Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.


Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.(http://www.sansimera.gr/worldays/4)

ΓΥΝΑΙΚΑ(*)
 
Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.



Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβεονο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μάς μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μάς πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.



Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.



Το τείχος περπατήσαμε μαζί με Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.



Πέτρα θα τού 'ριξα και δεν με θέλει το ποτάμι.
Τι σού 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ώς να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.


(*)ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ (Στον Αντώνη Μωραΐτη)1975