Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ(*)

 

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω και για μια μέρα
ας τον δώσουμε να παίξουν σαν ένα πολύχρωμο μπαλόνι
να παίξουν τραγουδώντας ανάμεσα στ’ αστέρια
ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά
σαν ένα τεράστιο μήλο σαν ψίχα ολόζεστου ψωμιού
να χορτάσουν μια μέρα τουλάχιστον
ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά
να μάθει έστω και για μια μέρα ο κόσμος τη φιλία
τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια μας τον κόσμο
θα φυτέψουν αθάνατα δέντρα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
(Η ΣΤΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΧΩΡΕΙ)

(*) 21 Μάη 1962 Μόσχα

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Τρια ποιήματα της ΜΑΤΣΗ ΑΝΔΡΕΟΥ (*)

ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΩ….


Σε περιβάλλω με μια μεγάλη αναμονή.
Σε περιβάλλω όπως τ’ αραχωβίτικο κιούπι το λάδι.
Σε ανασαίνω όπως ο θερμαστής του καραβιού ρουφάει
μες στα πλεμόνια του το δειλινό το μπάτη.
Σ’ αγρικώ με την ίδια διάθεση που ο Ερυθρόδερμος
κολλάει το αυτί του χάμω, για ν’ ακούσει
τον καλπασμό του αλόγου.


ΛΕΣ ΚΙ’ ΗΤΑΝΕ

Λες κι’ ήτανε χθες βράδυ ακρογιάλι το σώμα μου,
τα χέρια σου δυο μικρά τρυφερά καβούρια.

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΝΕΜΩΝΕΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ

Δεν θέλω ανεμώνες κόκκινες, μαβιές και άσπρες,
 θέλω να χώσω τη μούρη μου μες στα μαλλιά σου,
που ‘ναι σα χόρτα στην άκρη του ποταμού.


(*)Η Μάτση (Μαρία – Λουκία) Χατζηλαζάρου του Κλέωνος και της Βιργινίας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου έφυγε με την οικογένειά της για τη Νότιο Γαλλία και στη συνέχεια για τη Ρώμη. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1919. Δύο χρόνια αργότερα η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και η Μάτση άρχισε μαθήματα κατ’ οίκον, τα οποία σταμάτησαν λίγο αργότερα λόγω της οικονομικής καταστροφής του πατέρα της. Το 1931 παντρεύτηκε τον Καρλ Σούρμαν, βαυαρικής καταγωγής. Ο γάμος της διαλύθηκε πέντε χρόνια αργότερα. Την περίοδο εκείνη εργάστηκε στο κατάστημα Λαϊκές Τέχνες του Καραπάνου. Το 1934 πέθαναν οι γονείς της. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1937, με τον γεωπόνο και αρχιτέκτονα κήπων Σπύρο Τσαούση, από τον οποίο χώρισε ένα χρόνο αργότερα και από το 1939 ως το 1943 ήταν παντρεμένη με τον ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκο. Συνδέθηκε επίσης με τον ποιητή Ανδρέα Καμπά, τον ανιψιό του Πάμπλο Πικάσο Χαβιέρ Βιλατό (από το 1946 ως το 1954, περίοδο κατά την οποία έζησε στο Παρίσι στο Παρίσι με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου) και τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1957-1958). Το 1958 επέστρεψε στην Αθήνα και ως το 1964 εργάστηκε στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Παρίσι, όπου δούλεψε στο εκεί κατάστημα του οίκου Βαράγκη. Από το 1973 και ως το τέλος της ζωής της έζησε στην Αθήνα και εργάστηκε στην υπηρεσία δημοσίων σχέσεων της Εμπορικής Τράπεζας. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1944 με την ποιητική συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου. Το σύνολο του γραπτού έργου της περιλαμβάνει τέσσερις ποιητικές συλλογές και δημοσιεύσεις σε λογοτεχνικά περιοδικά. Πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 1987.

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

...Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα στέλνει περήφανο χαιρετισμό....


Η αθάνατη εποποιία της Αντίστασης, που γιορτάζουμε σήμερα (28 Νοέμβρη 2010)- κτήμα για πάντα ολόκληρου του ελληνικού έθνους- σαν λαμπρό οδηγητικό αστέρι, θα σελαγίζει αιώνια, δίπλα στο Μεγάλο Εικοσιένα, στο γαλανό ουρανό της Ιστορίας της πατρίδας μας και θα τον καταυγάζει με το ανέσπερο φως της, δείχνοντας στον κάθε έλληνα αγωνιστή, στον κάθε πατριώτη, στον κάθε δημοκράτη το δρόμο της τιμής και του καθήκοντος, στο δρόμο που οδηγεί στη Δημοκρατία, στην Εθνική Ανεξαρτησία και στην Κοινωνική πρόοδο.

Ο ανώνυμος έλληνας κατά τη διάρκεια της Αντίστασης του ενάντια στον Γερμανό εισβολέα έγραψε και τραγούδησε όλες τις πτυχές του αγώνα του.

  (Τα τραγούδια  που παραθέτω είναι από το βιβλίο του Κ.ΓΑΖΗ (ΑΝΤΑΡΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ-ΣΥΛΛΟΓΗ) Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΥ)


ΠΑΙΔΙΑ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ

-Ξυπνάνε οι σκλάβοι κι εκδίκηση, αίμα
ζητάν στην αντάρα, νικώντας το ψέμα,
τυράννους και βίες, δεσμά ταπεινά
συντρίβουν, στη νέα ζωή π’ αρχινά.

-Η λάβα φουσκώνει, απλώνει, θεριεύει,
γκρεμίζει συθέμελα θρόνους και χλεύη,
σκληρά χτυπημένοι οι μαύροι εχθροί
λυγίζουν και πέφτουν συντρίμμια στη γη.

-Παντού οι εργάτες, αγρότες ξυπνάνε
κι εκδίκηση μ’ αίμα στο αίμα ζητάνε,
για κείνους που πέσαν εκείνοι που ζουν,
το αίμα θυμάτων για πάντα θρηνούν.

-Βελούχι και Γκιώνα βουνά τιμημένα
κι οι δρόμοι της Αθήνας που βάφτηκαν μ’ αίμα
μας δίνουνε θάρρος μας στέλνουν κραυγές
εμπρός επαναστάτες για νίκες λαμπρές.

-Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
γυναίκες και άντρες με όπλα στους ώμους
στο τίμιο λάβαρο πάντα πιστοί
στη σάλπιγγα πλάι που μας προσκαλεί






ΕΒΓΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ


-Έβγα μανούλα μ’ να με δεις
και να με καμαρώσεις
το πώς τρομάζω τον οχτρό τους
γερμανοφασίστες,
το πώς φοράω τ’ άρματα
τα σταυροφυσεκλίκια.

Φορώ στραβά το δίκωχο
με του ΕΛΑΣ το στέμμα
και κυνηγώ το φασισμό
τον πνίγω μεσ’ το αίμα.








ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ

 
-Εμείς της Ελλάδας τα νειάτα
σκορπάμε το φως του λυτρωμού
φωτιά στου φασισμού τα φουσάτα
τσεκούρι στους προδότες του λαού.
ΕΠΟΝίτες παλληκάρια
τσεκούρι στους προδότες του λαού.

-Ρημάζουν και σφάζουν οι λύκοι
ουρλιάζοντας μας καίνε τα χωριά
απ’ τις φλόγες προβάλει η νίκη
και του λαού η λευτεριά
ΕΠΟΝίτες παλληκάρια
και του λαού η λευτεριά

-Ο ιδρώς μας μεστώνει το στάχυ
γιγάντια τροφή στη νια ζωή
ληστές, λαοπλάνους δε θάχει
ν’ αρπάζουν του αγρότη το ψωμί
ΕΠΟΝίτες παλληκάρια
ν’ αρπάζουν του αγρότη το ψωμί.

-Μια ζωή ζυμωμένη με γέλιο
ειρήνη, σκολειά, πολιτισμό,
η Λαϊκή Δημοκρατία θεμέλιο
στεριώνει το σοσιαλισμό
ΕΠΟΝίτες παλληκάρια
στεριώστε το Σοσιαλισμό.


 

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

ΣΤΗ ΦΟΥΛΑ ΜΟΥ

Του Κρίνου την ολόλευκη αγνότη και περφάνεια
τ’ όμορφο το τριαντάφυλλο εζήλεψε. Κι’ εκείνο
έσκυψε πάνω του γλυκά με μιαν αγάπη ουράνια
κι΄ ενώθηκαν σε φίλημα το ρόδο και το κρίνο….


Και μεσ΄ από το φίλημα, τ’ ολόγλυκο ακόμα,
η ομορφιά σου πρόβαλεν η άφθαστη, που γύρω
του Κρίνου δείχνει το αγνό ολόλευκο εκειό χρώμα,
και του τριαντάφυλλου σκορπάει το μαγεμένο μύρο

Γ.ΠΕΛΑΓΟΝΙΤΗΣ
 Έδεσσα Απρίλης 1919
(Από το "ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ")

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Αδίστακτη η πραγματικότητα (*)

Πώς μπορεί να υπάρχει «ελευθερία των παραγωγικών δυνάμεων» χωρίς να έχει αφαιρεθεί από αυτές η φυλακή τους; Δηλαδή, χωρίς να καταργηθούν οι σχέσεις παραγωγής που εμποδίζουν τις παραγωγικές δυνάμεις να αναπτυχθούν;

Η απάντηση είναι απόλυτα αρνητική εδώ και 150 χρόνια: Δε γίνεται να ελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις χωρίς να καταργηθεί η φυλακή τους, δηλαδή οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Δε γίνεται, όσο τα μέσα παραγωγής είναι ιδιοκτησία των καπιταλιστών και ο κοινωνικά παραγόμενος πλούτος αρπάζεται επίσης απ' αυτούς.

Οσοι ζητάνε «ελευθερία στις παραγωγικές δυνάμεις» χωρίς να ζητάνε κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής καταφεύγουν σε λαθροχειρία συνειδητά.

Είναι η ίδια λαθροχειρία που αντί να λέει «να σωθούν οι καπιταλιστές» ζητάει «να σωθεί η Ελλάδα». Η ίδια λαθροχειρία που ταυτίζει τα συμφέροντα των εργατών με αυτά των καπιταλιστών.

Πίσω από τη διακήρυξη περί ελευθερίας ζητάνε απλά να αφεθούν οι καπιταλιστές ακόμα περισσότερο ασύδοτοι, να δεθούν οι εργάτες ακόμα πιο πολύ στο άρμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Αν η κουβέντα γινόταν στο κενό, μεταξύ γνωστού τύπου «διανοουμένων», σε κάποιο μπαρ σε ανύποπτη εποχή, θα έλεγες άστους να ψάχνονται.

Οταν όμως γίνεται δημόσια, μέσα από τις εφημερίδες, την ώρα που καλπάζει η καπιταλιστική κρίση, την ώρα που η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα παίρνει χαρακτήρα σύνθλιψης των εργατών, ε, δεν την αφήνεις να πέσει κάτω.

Δεν αφιερώνουν «σεντόνια» οι αστοί στις εφημερίδες τους για να πείσουν την εργατική τάξη να απελευθερωθεί. Αντίθετα, θέλουν να την πείσουν ότι το κεφάλαιο πρέπει να 'ναι ακόμα πιο ελεύθερο στη δράση του να τσακίζει τους εργάτες.

Οσοι - τον καιρό που έκανε επέλαση η αντεπανάσταση - έβλεπαν στη χρήση της λέξης «ελευθερία» την πλήρη διαστροφή του όρου είχαν δίκιο.

Είκοσι χρόνια μετά οι καπιταλιστές δεν κρύβουν λόγια (κι εδώ που τα λέμε, ούτε τότε έκρυβαν...).

Ελευθερία γι' αυτούς ήταν και παραμένει η ανεμπόδιστη διαρκής αύξηση των κερδών τους. Η δυνατότητά τους να μειώνουν διαρκώς την τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης, να αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσής της. Τότε, το έντυναν με ολίγον από δημοκρατία (η σοβιετική εξουσία ήταν αντιδημοκρατική και εννοούσαν ότι είχε τσακίσει τους καπιταλιστές και δεν υπήρχαν για να εκμεταλλεύονται τους εργάτες, αυτή είναι η δημοκρατία τους). Τώρα επικαλούνται την κρίση του δικού τους συστήματος, το αδιέξοδο που δημιουργεί ο μεταξύ τους ανταγωνισμός, για να αξιώσουν πλήρη ελευθερία κινήσεων στο τσάκισμα των εργατών.

Οι πάντα πρόθυμοι δημοσιογράφοι του αστικού Τύπου αναμασούν αυτό το κήρυγμα ελευθερίας. Αρχίζοντας και το κλάμα για μια άλλη διαχείριση που θα έφερνε καλύτερα αποτελέσματα. Οι ίδιοι που έδωσαν μάχη στις πρόσφατες εκλογές για ψήφο υπέρ του μνημονίου, διαμαρτύρονται δήθεν τώρα για το προτεινόμενο μείγμα. Προβάλλουν μια εικονική πραγματικότητα - ένα άλλο μείγμα διαχείρισης, για να συγκαλύψουν την πραγματικότητα.

Ομως, η καπιταλιστική κρίση είναι πραγματικότητα. Η καταστροφή εργατών είναι πραγματικότητα. Η καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων είναι πραγματικότητα. Τόσο το κλείσιμο επιχειρήσεων όσο και η εξαθλίωση των εργατών είναι αναγκαστικά πράγματα για τους καπιταλιστές. Οχι γιατί είναι κακοί άνθρωποι, αλλά γιατί μόνο έτσι ελπίζουν να ξαναβάλουν σε κίνηση τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους, ώστε να έχουν αυξανόμενα κέρδη.

Οποιος λέει στην εργατική τάξη κάτι λιγότερο απ' αυτό, όποιος διακηρύσσει πως μ' αυτήν ή την άλλη διαχείριση μπορεί και να την γλιτώσουμε, στην πιο επιεική εκδοχή προωθεί την εργατική τάξη στον καιάδα.

Πέρα από το αντιεπιστημονικό του πράγματος, και ιστορικά έχει αποδειχτεί πως τέτοιοι τύποι δουλεύουν συνειδητά για τον αντίπαλο. Ακόμα κι αυτοί που ενώ ξεκινούν από μια γενική αίσθηση δικαίου, τρέμουν, όμως, στο ενδεχόμενο να κινηθεί διαδικασία ανατροπής του καπιταλισμού, γιατί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν συνδέσει το μικρόκοσμό τους με την τύχη του καπιταλισμού.

Τα ψέματα, όμως, έχουν τελειώσει για τους καπιταλιστές, όπως έχουν τελειώσει και για τους εργάτες.

Στη μια μετά την άλλη τις επιχειρήσεις βιώνουν πια πολύ πραγματικά την επιδίωξη του καπιταλιστή να πατήσει πάνω σε πτώματα εργατών για να τα βγάλει πέρα στον ανταγωνισμό του με τους άλλους καπιταλιστές.

Αυτό που ήταν καθαρό από την αρχή, έγινε πεντακάθαρο σήμερα. Το συντριπτικό χτύπημα επιχειρείται να δοθεί εκεί ακριβώς που παράγεται ο πλούτος. Σ' αυτή καθαυτή την τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης. Για να πάρει ανάσα το κεφάλαιο ως την επόμενη κρίση, πρέπει να καταστραφεί και εργατική δύναμη.

Στον αστικό Τύπο επιμένουν πως αυτός είναι ο μονόδρομος που πρέπει να διαβούν οι εργαζόμενοι.

Απέναντι σε έναν τέτοιο ισχυρισμό τίποτα λιγότερο δεν αρμόζει από αυτό που διακηρύσσει το ΚΚΕ: Καμιά συναίνεση, οργάνωση της αντεπίθεσης.

Η καταστροφή των καπιταλιστών είναι όρος για την απελευθέρωση των εργατών.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ
(*) Από΄την εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ(26-11-2010)

Περί ΠΑΣΟΚΙΚΗΣ Δημοκρατίας.....

"Με τα όσα μας επιβάλει η ΤΡΟΪΚΑκαι εφαρμόζει πιστά η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤ(Ρ)ΙΚΗ  μας κυβέρνηση, μου ήρθε στο νου η παρακάτω ρήση που αν θυμάμε καλά είναι του ΜΠΑΡΜΠΕΦ.
Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος.

"ΤΙ να την κάνω την πολιτική δημοκρατία, όταν τον παντοδύναμο στις κάλπες πολίτη που ανεβάζει και κατεβάζει με τη ψήφο του κυβερνήσεις μπορεί ο εργοδότης του (και εδω θα συμπληρώσω και εγώ και το κράτος ως εργοδότης)μπορεί να τον απολύσει και από την μια μέρα στην άλλη να βρεθεί ΑΝΕΡΓΟΣ;"

Μου φτάνουν

Δεν ξέρω τι είναι λιτότητα
και δεν γενικεύω.
Εμένα μου φτάνει
το τραγούδι του τζίτζικα
η σονάτα της αύρας
το κατρακύλισμα της θάλασσας στα στήθια μου.
Κρατώ στα χέρια μου
τα χαμένα παιδικά χρώματα
έχω να ζωγραφίσω
χιλιάδες ατέλειωτα παιδικά όνειρα
κι ένα σωρό παιγνίδια
που σαν παιδί δεν έζησα

Οι ρωγμές που είχα μέσα μου
γέμισαν χώμα,
γιασεμιά
κι αηδονοφωλιές.
Τα χιονισμένα τοπία
κυκλάμινα
τραγούδια ρυακιών
και πράσινα θεόρατα δέντρα
Μου φτάνουν

Αργύρης Μπαρής
«ΡΟΕΣ»

Σημείωση: Ο Αργύρης Μπαρής στην ποιητική του συλλογή «ΡΟΕΣ», τα ποιήματά του είναι άτιτλα. Ο τίτλος είναι από μένα

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ (*)

 

Μερικοί πίνουν όλο της ζωής το ποτήρι
Και το βρίσκουν γλυκό, γευστικό και θερμό.
Κι άλλοι- κ΄ είνε τόσοι-φαρμάκι και δίψα
Και πίκρα που σχίζει, δεν δροσίζει το λαιμό.


Μερικοί ως τη μέση, ως το τέταρτο φθάνουν
Κι ας είναι γλυκό ή κι ας είνε πικρό.
Τ’ αφίνουν και σπάζει… και γέρνουν… και σβύνουν…
Και λείψανα κρύβονται στο χώμα το υγρό.


Μερικοί το ροφούν με ορμή και με πάθος
Κι άλλοι πάλι το γεύονται …ά… τόσον αβρά.
Σ’ άλλους δίνει απόγευσι και τάφο με τοίχους
Και σ’ άλλους ελπίδα, ευφροσύνη, χαρά.


Μερικοί μια τ’ εγγίζουν… τ’ αφίνουν… το παίρνουν…
Κι άλλοι πάλι κυττάζουν… λαχταρούν να το πιούν…
Απ’ αυτούς εις το μνήμα τα σκωλίκια άλλους σέρνουν…
Ή του Μάη τα λουλούδια άλλους (λίγους) φιλούν.


Το ποτήρι της Ζωής όλοι μια θα γευθούμε
είν’ επάνω θερμό ή επάνω γλυκό…
Θα στεγνώσουμε τα χείλη μια φορά και θα πούμε
Της χαράς το τραγούδι… ή ψαλμό για το νεκρό…

Κρήσσος
(εκ της συλλογής του Ι.Παπαβασιλείου)


(*)(Από το "ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ")

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΕΝΑΖΟΥΝ

Στενάζουν ακόμα.
Στον κόσμο υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί.
Άσπροι και κίτρινοι και μαύροι
πεθαίνουν στους άδειους δρόμους
απ’ την πείνα!


Για ρούχα -το δέρμα τους φοράνε-
Παιδιά με μάτια αχνά, βαθουλωμένα,
που έχουν πύριν’ αστέρια στην καρδιά τους.
Μα απ’ την πείνα λυώνουν
και σβήνουν τα καημένα!


Ως πότε ως πότε τούτ’ η ζήση;
Σύριζα ας ξεριζώσουμε τη φτώχεια.
Οι σκλάβοι απ’ τη λαχτάρα
να ιδούν τον κόσμο χορτασμένο και γελάτο,
πέσαν στις φλόγες,
δώσαν τη ζωή τους.
Στη μέση μ’ έβαλαν κι εμένα
κι έλυωσα μαζί τους.


ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ
«ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Ο κλέφτης φωνάζει μ' έκλεψαν

Ο κλέφτης φωνάζει: Μ' έκλεψαν!
Ο φονιάς παραπονιέται: Θέλουν να με  σκοτώσουν!
Ο ψεύτης δεν πιστεύει τίποτα.

Αυτός που δε βάζει καθόλου λίπος στο τραπέζει λέει:
Απέναντι χορταίνουν με πέτρες.

ΜΠΕΡΤΟΛΤ  ΜΠΡΕΧΤ

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Θ’ αγωνιστώ….

 

Εγώ θα βρω το δρόμο μου
που τώρα έχω χάσει.
Δεν τη φοβάμαι τη ζωή
θα την παλέψω αντρίκια.



Έχω καρδιά από σίδερο
ψυχή γεμάτη φλόγα.
Θ’ αγωνιστώ περήφανα
κεφάλι δε θα σκύψω.


Έχω μια δύναμη φωτιά
που μέσα μου θεριεύει.
Πάντα η αλήθεια στη ζωή
λάμπει και βασιλεύει.


Ρομφαία στα χέρια κοφτερή
του δίκιου θεά, αφέντρα,
συντρόφεψέ μου τη ζωή
την άδικη, την ψεύτρα!


ΠΑΥΛΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
(Από βιβλίο ΗΛΙΑΧΤΙΔΕΣ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ)

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Βαφτίζεται η δούλη του Θεού......

.....ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ,
......Εις το όνομα του ΠΑΤΡΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ,και του ΥΙΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, και του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ της ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ



ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ: ΤΟ ΄ΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ

Με ποιον δε θα καθόταν ο Δίκαιος
αν ήτανε να βοηθήσει έτσι το Δίκιο;

Ποιο γιατρικό θα ‘ταν πολύ πικρό
για τον ετοιμοθάνατο;

Τι βρωμιά δε θα ‘κανες
τη βρωμιά για να τσακίσεις;

Αν επιτέλους μπορούσες τον κόσμο μ’ αλλάξεις, δεν θα
καταδεχόσουν να το κάνεις;

Ποιος είσαι;

Βυθίσου στο βούρκο
αγκάλιασε το φονιά, όμως
άλλαξε τον κόσμο: το ‘χει ανάγκη.
.........................................................
(στο τέλος του έργου, ο Χορός συμπληρώνει:)

Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:
Οργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση.
Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.
Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.
Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.
Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πως
την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε

ΜΠΕΡΤΟΛ ΜΠΡΕΧΤ
(Από το θεατρικό έργο «Η απόφαση»-Die Massnahme-,1930)

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

"...άφετε τα παιδία ελθείν προς με...."

Παγκόσμια ημέρα του παιδιού σήμερα.
Και σαν σήμερα (20 Νοέμβρης 1989) η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτηση ΟΜΟΦΩΝΑ τη σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.
Μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2009 που έχουν δοθεί στοιχεία) έχει επικυρωθεί από 193 χώρες, ενώ δεν την έχουν επικυρώσει δύο. Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992.
Και το ερώτημα παραμένει πόσοι σεβώμαστε τα δικαιώματα των παιδιών; και προπαντός ΠΟΣΑ ΚΡΑΤΗ;
Πάντως για το κράτος του ΙΣΡΑΗΛ ακόμα και τα βυζανιάρικα αντιμετωπίζονται ως "ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ  ΚΡΑΤΟΥΝΤΟΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ"






άρθρο 1: "...θεωρείται παιδί κάθε ανθρώπινο ον μικρότερο των δεκαοκτώ ετών,..."





άρθρο 2: "...χωρίς καμία διάκριση φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας ...ή οποιασδήποτε άλλης κατάστασης..."





άρθρο 3: "Σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν στα παιδιά... πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού."




 άρθρα 5 & 18: "Τα Συμβαλλόμενα Κράτη... σέβονται την ευθύνη, το δικαίωμα και το καθήκον που έχουν οι γονείς... και οι δύο γονείς είναι από κοινού υπεύθυνοι για την ανατροφή του παιδιού και την ανάπτυξή του."




 άρθρο 6: "...κάθε παιδί έχει το έμφυτο δικαίωμα στη ζωή ...την επιβίωση και την ανάπτυξη..."




 άρθρα 7 & 8: "Το παιδί εγγράφεται στο ληξιαρχείο αμέσως μετά τη γέννησή του... και έχει το δικαίωμα ... σε όνομα ... εθνικότητα ... τη διατήρηση της ταυτότητάς του

 άρθρο 16: "Κανένα παιδί δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αυθαίρετης ή παράνομης επέμβασης στην ιδιωτική του ζωή, ...ούτε παράνομων προσβολών της τιμής και της υπόληψής του


άρθρο 19: Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από "... τραυματισμό ή κακοποίηση... συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας, ενώ είναι στην επιμέλεια των γονέων του... ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου..."

.....................................................
Παρότι η Σύμβαση έχει συνολικά 54 άρθρα, διέπεται από τέσσερις θεμελιώδεις αρχές:


Μη-Διάκριση (άρθρο 2): Δεν πρέπει ούτε να επωφελείσαι, ούτε να υποφέρεις εξ' αιτίας φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, ή εθνικής, κοινωνικής ή εθνοτικής καταγωγής, ή εξ' αιτίας οποιασδήποτε πολιτικής ή άλλης θέσης, εξ' αιτίας της κοινωνικής σου θέσης ή της περιουσίας ή της οικογένειας στην οποία γεννήθηκες, ή επειδή έχεις κάποια αναπηρία.

Το Καλύτερο Συμφέρον του Παιδιού (άρθρο 3): Νόμοι και δράσεις που επηρεάζουν παιδιά πρέπει να θέτουν προτεραιότητα στο τι είναι το καλύτερο για σένα και να σε ωφελούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Επιβίωση, Ανάπτυξη και Προστασία (άρθρο 6): Οι αρχές στη χώρα σου πρέπει να σε προστατεύουν και να βοηθούν ώστε να εξασφαλισθεί η ολοκληρωμένη ανάπτυξή σου - φυσική, πνευματική, ηθική και κοινωνική.

Συμμετοχή (άρθρο 12): Έχεις το δικαίωμα να εκφράζεις τη γνώμη σου για τις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή σου και οι απόψεις σου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.



Στη παρακάτω δ/νη μπορείτε να δαβάσετε τη "σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού"
http://www.unicef.gr/reports/symb.php

Γερμανικό Τραγούδι

Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
(Άννα, μην κλαίς)
Θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ το μπακάλη.



Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
Στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί.



Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
(Άννα μην κλαις)
μέναν όμως δε με βάζουν στο χέρι.


Ο στρατός ξεκινά
(Άννα μην κλαις)
Σαν γυρίσω ξανά
θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες.




ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ (1936)

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Να!!!! σοσιαλισμός!!!!! Να!!!! μάλαμα!!!!

Αν αυτός είναι σοσιαλισμός τύφλα να ΄χει ο καπιταλισμός.

Σύντροφοι της κυβέρνησης ακόμα να καταλάβετε ότι και οι φυλικές εφημερίδες, σας σας γυρίζουν σιγά σιγά την πλάτη;
Μας εξαπατήσατε και μας κλέψατε τη ψήφο μας πέρυσι. Εξακολουθείτε να μας λέτε ψέματα.
Δεν έχετε καμιά σχέση με τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Γιαυτό αλάξτε γρήγορα όνομα και από ΣΑΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΚΟ.

Να πέσεις στο πεδίο της μάχης

 

Να πέσεις στο πεδίο της μάχης,
όταν σφυρίζουν οι σφαίρες
και λένε: λευτεριά.

Όταν η σάλπιγγα καλεί όλους
να τραβήξουν μπροστά
για την πατρίδα.
Όταν και ο αγέρας που φυσάει
κι ο ήλιος που φωτίζει
και το παιδί που γεννιέται
κ’ η γριά η μάνα που απεικάζει
όλοι λένε:
λευτεριά.


Τότε και να πεθάνεις….
ξέρεις γιατί γεννήθηκες,
φωτιά μ’ ανάψεις στα μάτια σου,
να πέσεις στο πεδίο της μάχης
για τον αυριανό ήλιο που θα φωτίζει….
θα μείνεις αξέχαστος εδώ παντοτινά.




ΑΛΕΞ ΤΣΑΤΣΙ (Αλβανός ποιητής)
«Ποιητική πορεία»

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Μάνα παλιά σκαπάνισσα (και βάλε!)
Πολυτελείας εταίρα η θυγατέρα
Γιος πλερωτός φονιάς ερυθροδέρμων
και μπαμπάκας τσολιάς των Γερμανών.

Την άγιαν οικογένεια προσκυνάτε!
Αυτή «Μεγάλη Ελλάδα» κι αγκωνάρι
της εκκλησιάς, κορφή του ντοβλετιού
Αν λείπανε, δε θα ‘χαμε ιστορία!

Φτωχάμοιρε λαέ, της προδοσίας
διδάχοι σου οι πρωτάτοι είναι ψηλά,
δεν τους φτάνουν τα βόλια, πως θέλεις
ναν τους φτάσουν της Μούσας τα φτυσίματα!

Κώστας Βάρναλης

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Στα παιδιά εκείνης της νύχτας

17 Νοέμβρης και σήμερα.
Του 2010
Λίγες μέρες μετά τη Κυριακή
Που οι μισοί δεν πήγαν
-όχι στις κάλπες-
Αλλά να αποτίσουν λίγο φόρο τιμής
Σ’ αυτούς, που μαζί με τις χιλιάδες
Που πέσανε σε αγώνες.
Για να αποφασίζουμε μόνοι μας
Ποιον θέλουμε δήμιο.
Μια σημαδιακή μέρα.
Και τι να γράψεις πάλι;
 Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια.
Πόσοι θυμόμαστε εκείνη τη μέρα;
Και πόσοι από τη νέα γένια ξέρουν κάτι;
Ίσως λίγοι, ίσως περσότεροι.
Πόσοι το βαθύ νόημα της εξέγερσης εκείνης
το φυλάνε «ως κόρη οφθαλμού»;
Πόσοι τη συμμετοχής τους δεν την εξαγόρασαν
«ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ ΦΑΚΗΣ»;
Θέλεις να γράψεις μα δεν μπορείς
Δεν σ’ αφήνουν οι θύμησες εκείνες.
Σκαλίζεις και πάλι το παρελθόν
Σκαλίζεις τα κίτρινα από το χρόνο
Αποκόμματα εφημερίδας.
Σταματάς

Και κάνεις προσκλητήριο νεκρών





16 Νοεμβρίου 1973

1. Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, 20.30)

2. Διομίδης Κομνηνός (ετών 17, 21.30)

3. Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, μεταξύ 22.30 & 23.00)

4. Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, 23.30)

5. Torill Engeland Magrette (ετών 22, 23.30)

6. Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 24.00)

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος (βραδυνή ώρα – κατέληξε 19/11/73)

8. Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, βραδυνή ώρα)

17 Νοεμβρίου 1973

9. Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , πρωινή ώρα, κατέληξε 19/11/73)

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο ’74)

11. Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, 10.15)

12. Μάρκος Καραμανής (ετών 23, 10.30)

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, 10.30-11.00)

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, 11.30)

15. Γεώργιος Γερτζίδης (ετών 48, 11.30)

16. Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, 12.00)

17. Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 13.00)

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, 13.00)

18 Νοεμβρίου 1973

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, 10.00)

20. Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, 11.00, κατέληξε στις 30/1/1974)

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, 12.00)

22. Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, 12.00-12.30)

23. Ευστάθιος Κολινιάτης (κατέληξε στις 21/11/73


…………………………………………………………………..

Άκου το ουρλιαχτό του περιπολικού και κοίτα
Αυτούς που τους βάζουν στο αυτοκίνητο και
Βιαστικά τους οδηγούν στο τμήμα .
Με προβολείς στο μάτι τους ρίχνουν κάτω
Τους ψάχνουν κι η μέση τους σπάει στο τραπέζι
Και τους αφήνουν με το στόμα πεταμένο
Στον ουρανό πάνω σ’ ένα κολοσσιαίο
Κλάξον αυτοκινήτου πάνω στο δάπεδο του γραφείου
Τα παιδιά με τα γυαλιστερά εξαρτήματα
Ειδικευμένα στον τρόμο και τα μεγαλοπρεπή
Σειρήτια στα μάτια τους.
Κι αυτοί που
Έχουν δολοφονηθεί αδιαμαρτύρητα ή πετάχτηκαν
Απ’ την ταράτσα του κτιρίου μετά το πέρας
Των ανακρίσεων όπως γίνεται στο σινεμά
Κι αυτοί που αφανίστηκαν μες στη θάλασσα
Θέλοντας να το σκάσουν και οι καιροί
Αποθρασύνοντας τον ισχυρό
Σ’ αυτό τον κόσμο τον παράφρονα της φυλακής.



Κι αυτοί που πολτοποιήθηκαν απ’ τα τανκς
Μέσα στο Πολυτεχνείο ή έσκασαν απ’ τα
καπνογόνα κι αυτοί που σταυρώθηκαν
Στα διασταυρούμενα πυρά
Φωνάζοντας μέχρι τον άλλο κόσμο

«Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α»

Λευτέρης Πούλιος

Αθήνα





Οι Κουμής και Κανελλοπούλου δολοφονήθηκαν  από "την Κυβέρνηση ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΡΑΛΛΗ"  κατά στη πορεία το 1980 και Μιχάλης Καλτετζάς από "την Κυβέρνηση ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ" ΄κα΄τα την πορεία το 1985

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

ΣΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΓΙΟΥ

Άμα γεννιέται ένα παιδί,
όλη η φαμίλια του εύχεται έξυπνο να γίνει.
Εγώ που, με την εξυπνάδα μου,
ρήμαξα τη ζωή μου,
ελπίζω ο γιός μου
αγράμματος να μείνει και φτωχός στο πνεύμα.
Έτσι, θα ζήσει γαλήνια κι ωραία
σαν υπουργός της κυβερνήσεως.

(κατά τον Κινέζο ποιητή Su Tung-p’o 1036-1101)

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Αποτελέσματα εκλογών στον ΔΗΜΟ ΑΝΘΕΜΟΥΝΤΑ

Παρατηρώντας τα αποτελέσματα των εκλογών στον ΔΗΜΟ ΑΝΘΕΜΟΥΝΤΑ βλέπουμε τα εξής:



Σε ότι αφορά την ΑΠΟΧΗ

Η μεγαλύτερη αποχή στον πρώτο γύρο παρουσιάστηκε στο 157 Ε.Τ.(ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 43,24% και στο δεύτερο γύρο στο 151 Ε.Τ.(ΒΑΒΔΟΥ) με 55,62%.
Η μικρότερη αποχή στον πρώτο γύρο στο 160 Ε.Τ.(ΔΟΥΜΠΙΩΝ) με15,63% και στο δεύτερο γύρο στο 161 Ε.Τ.(ΔΥΜΠΙΩΝ) με 30,72%


Σε ότι αφορά τα ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ
Τα περισσότερα ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ στον πρώτο γύρο βρέθηκαν στο 153 (ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 10,42% και στο δεύτερο γύρο στο 152(ΒΑΒΔΟΥ) με 11,27
Τα λιγότερα βρέθηκαν στον πρώτο γύρο στο161 (ΔΟΥΜΠΙΩΝ) με 1,80% και στο δεύτερο γύρο στο στο ίδιο τμήμα με 2,13%



Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ τα περισσότερα ποσοστά στον πρώτο γύρο τα πήρε στο 153(ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 39% και στο δεύτερο στο 161 (ΔΟΥΜΠΙΩΝ) με 57,83%

Τα λιγότερα στον μεν πρώτο γύρο στο 154(ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 17,88% στο δε δεύτερο γύρο στο 156 (ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 36,71%

Ο ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ τα περισσότερα στον πρώτο γύρο τα πήρε στο 154(ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 44,70% και στο δεύτερο στο 156(ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ) με 63,29%.

Τα λιγότερα στον πρώτο γύρο στο 151(ΒΑΒΔΟΥ) με 31,96% και στον δεύτερο γύρο στο 161(ΔΟΥΜΠΙΩΝ) με 42.17%

Αναλυτικά τα αποτελέσματα στους παρακάτω πίνακες




Πρωταθλητής ΚΑΙ στην Χαλκιδική η ΑΠΟΧΗ

Με ..πρωταθλητή την ΑΠΟΧΗ που έφτασε στο 41,48% στο Δήμο Πολυγύρου, και με τα ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ να φτάνουν  επίσης στον Δήμο Πολυγύρου στο 6,50% …τέλειωσαν κι αυτές οι εκλογές με νικητές τους πρώτους του πρώτου γύρου.

Στην πρωτεύουσα του Νομού, ο Κώστας Μπογδάνος αν και αύξησε τη δύναμη του κατά 17,78% δεν κατάφερε να καλύψει την διαφορά των 7,26% μονάδων,  και νικητής αναδείχθηκε ο υποστηριζόμενος τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Αστέριος Ζωγράφος

Κι αν χρωματίσουμε τη Χαλκιδική,  πράσινο ΔΕΝ  θα βάλουμε σε κανένα Δήμο.

Καταγάλανους θα βάψουμε τους Δήμους Πολυγύρου, Νέας Προποντίδας και Σιθωνίας, και τους άλλους δυο (Αριστοτέλη και Κασσάνδρας) ….παρδαλούς μια και οι εκλεγέντες είχαν κατέβει ανεξάρτητοι.
Αναλυτικά τα αποτέλεσματα στον παράκτω πίνακα

Παραθέτω και το σχόλιο της ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ (http://respentza.blogspot.com/2010/11/blog-post_9943.html)

Ούτε έναν Δήμαρχο στη Χαλκιδική!
"Σκοτώθηκαν", εκεί στο ΠΑΣΟΚ, για το χωροταξικό, "σκοτώθηκαν" για τις υποψηφιότητες, ...αυτομαστιγώθηκαν, ...ετερομαστιγώθηκαν (πως λέμε: αυτοπροτάσεις-ετεροπροτάσεις) επόμενο ήταν να μείνουν χωρίς Δήμαρχο στη Χαλκιδική!
Γλίτωσε μόνο ο Βασίλης Παπαγιάννης που δεν τον "έχρισαν", αλλά εκεί η νίκη ΔΕΝ είναι του ΠΑΣΟΚ, ούτε να περάσει από το μυαλό κανενός, είναι των Κασσανδρινών και του συνδυασμού του Βασίλη Παπαγιάννη!
Και μην πει κανείς ότι ψήφισε αντιμνημονιακά ο κόσμος!
-Ούτε ο Ζωγράφος, ούτε ο Τζίτζιος, ούτε ο Ιορδανίδης είναι αντιμνημονιακοί!
ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ με τα μπούνια είναι, αλλά τους έλαχε να το παίζουν αντί ...λόγω αντιπολίτευσης!

-Καληνύχτα σας, προύχοντες του ΠΑΣΟΚ, καληνύχτα σας

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Ποίημα για ένα παιδικό όνειρο

 

Στα παιδικά όνειρα
Υπάρχει πάντα μια χαμένη αγαπημένη
Την έχει κλέψει κάποιος παλιατζής
Έτσι στα ξαφνικά, ένα απόβραδο.

Στα παιδικά μέτωπα
Φωλιάζει η δροσούλα των αγρών
Γι’ αυτό τόσο λευκό και λείο
Φαντάζει των παιδιών το μέτωπο στον ύπνο τους.

Και τα δικά σου παιδικά χρόνια
Συγγενεύουν με καλοκαιριάτικους κήπους και μηλιές
Θυμάσαι τη σκόνη που ανέβαινε
Στην ανηφόρα του νεκροταφείου.

Μια χαμένη αγαπημένη
Μοιάζει πάντα μ’ ένα χαμένο βόλο
Που σαν θυμάσαι τη λάμψη του
Τα μάτια σου βουρκώνουν

Στα παιδικά όνειρα
Κάποτε βρίσκεις το χαμένο σου βόλο
Οι κερασιές τινάζουνε μπουμπούκια
Και περιστέρια χαρωπά φτεροκοπάνε.



ΑΤΑΟΛ ΜΠΕΧΡΑΜΟΓΛΟΥ(1970)

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Από την Πτολεμαϊδα στις Φιλιππίνες(*)


Στην 7η Ολυμπιάδα Ρομποτικής, που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα των Φιλιππίνων, Μανίλα, συμμετείχε η ελληνική ομάδα την οποία συγκροτούν μαθητές της Πτολεμαΐδας.
Από την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ( http://www.makthes.gr/news/reportage/64956/ )

Πότε;

Να μάσαει ο χοντρός είναι η δουλειά του
γουργουρίζει η πατρίδα στη κοιλιά του!



Νόμος: ο που προδίνει κι απατά
όλο και πιο ψηλότερα πατά !


Και συ Λαέ, με την καμένη ανάσα
πότε θα κόψεις του χοντρού τη μάσα;

Κώστας Βάρναλης

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Ευχαρηστήρια επιστολή.

Από την συνδημότη μας ΚΑΡΑΝΤΑΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ πήραμε και ...ανέβάζουμ την ευχαρηστήρια επιστολή του

Αγαπητοί συνδημότες,


Η πρόταση του Κώστα Μπογδάνου να με συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιο «Κίνηση Ενεργών Πολιτών» του δήμου Πολυγύρου, ήταν πρόκληση για μένα.

Πιστεύοντας πως και εγώ μπορούσα να προσφέρω, με τις όποιες δυνάμεις διαθέτω, για το καλό του δήμου, διεξήγαγα έναν έντιμο και πολιτισμένο αγώνα κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους εσάς, που με τιμήσατε με τη ψήφο σας και με αναδείξατε στις πρώτες θέσεις του ψηφοδελτίου μας.

Επίσης αισθάνομαι βαθύτατα την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους τους συνδημότες, ανεξαρτήτως προτίμησης συνδυασμού, για την ζεστασιά, τη φιλία, την αγάπη και την εκτίμηση που έδειξαν στο πρόσωπο μου, παρά την δικαιολογημένη ,λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων , μακροχρόνια απουσία μου από τον τόπο μας.

Την Κυριακή , 14 Νοεμβρίου, μας δίνετε η δυνατότητα υπερψηφίζοντας το συνδυασμό «Κίνηση Ενεργών Πολιτών», να ελπίζουμε σ’ ένα δυναμικό ξεκίνημα για την αναγέννηση των χωριών μας.


Σας ευχαριστώ

Dr Καραντάκης Παναγιώτης
Οδοντίατρος
Δ/ντης ΕΣΥ

Χάσμα γεννεών.......

Μια μέρα ένας νεαρός σε μια συγκέντρωση όπου το ακροατήριο απαρτίζονταν από όλες της ηλικίες έλεγε πως "η γενιά του πατέρα του δεν μπόρεί να κατάβει τη σημερινή γενιά."
Στη ρήμη του λόγου του μεταξύ άλλων τόνισε "Σήμερα εμείς έχουμε τηλεόραση,αεροπλάνα,πυρινική ενέργεια, κάνουμε διαστημικά ταξίδια, έχουμε υπολογιστές, έχουμε......."
Από τα πρώτα καθίσματα πετάχτηκε ένας στην ηλικία του πατέρα του και διακόπτοντας  του, του λέει, "Πράγματι έτσι είναι, έχεις δίκιο, δεν τα είχαμε όλα αυτά τα πράγματα όταν είμασταν νέοι σαν  και σας. ΤΑ ΕΦΕΥΡΑΜΕ...."

ΑΝ ΜΕΙΝΟΥΝΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ (Wena das bleibt, was ist)

Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι,
Φίλος σας είναι η αλλαγή
η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα
πρέπει να γινούνε τίποτα,
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε
αυτό που σας αρνιούνται,

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ(1936)

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Απίστευτα και όμως αληθινά.

 Μπορεί οι ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΣΑΜΑΡΑΣ-ΤΣΙΠΡΑΣ-ΚΟΥΒΕΛΗΣ να φαγώνονται σαν τα κοκόρια για τις εκλογές και όχι μόνο αλλά στην ΙΚΑΡΙΑ βρήκαν κοινή συνισταμένη και ενώθηκαν «εις σάρκαν μίαν» για να αντιμετωπίσουν τον κοινό εχθρό.

Και «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν» που να πει πως μαζευτήκανε οι ΠΑΣΟΚΟΙ, οι ΝΟΥΔΟΥΛΗΔΕΣ, οι ΣΥΝΣΥΡΙΖΑΙΟΙ και λοιπές δυνάμεις γίνανε ΕΝΑ για να αντιμετωπίσουν τον κοινόν εχθρόν. Που πα να πει το Κ.Κ.Ε.
Και έκαναν την «ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΓΗΣ»-μια λέξη «ιδιοκτησία του ΠΑΣΟΚ κόπηκε στα 4- για να αντιμετωπίσουν τη «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΚΑΡΙΑΣ» του Κ.Κ.Ε.
Τη … σούπα τους την χάλασε ο Ηλίας Γαγλίας, επικεφαλής της «ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ».
Τα τελικά αποτελέσματα σε σύνολο 6486 ψηφισάντων και εγκύρων 6.502 και με αποχή 43,11%, είναι τα εξής



Πανικαριακή Ενότητα Αλλαγής 45,53% (2953).

Λαϊκή Συσπείρωση Ικαρίας 43,52% (2823).


Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας 10,95% (710).

 ααααα άξιον παρατήρησης είναι πως και οι τρεις οργανώσεις (ΠΑΣΟΚ,Ν.Δ. και ΣΥΝ) τελειώνουν με την ίδια φράση:  Παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας

Και άντε τώρα να πείσεις το Κ.Κ.Ε πως τα τρία κόμματα ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ
Και για τους …άπιστους Θωμάδες ιδού και οι ανακοινώσεις των κομμάτων


Η νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ικαρίας και Φούρνων ανακοινώνει ότι:

Α) Χαιρετίζουμε την νικηφόρο πορεία του συνδυασμού «ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΓΗΣ» του υποψηφίου Δημάρχου ΣΤΑΥΡΙΝΑΔΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ.
Β) Ευχαριστούμε τα μέλη μας αλλά και όλους τους Ικαριώτες πολίτες για τη μέχρι τώρα συμμετοχή τους στον δίκαιο και έντιμο αγώνα για αλλαγή.
Γ) Προσπερνάμε τις σειρήνες των καιρών αγνοώντας κάθε προσπάθεια χειραγώγησης του Ικαριώτικου λαού.
Δ) Στηρίζουμε σταθερά και αταλάντευτα τον συνδυασμό «ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΓΗΣ» στην βέβαιη νίκη που διαγράφεται.
Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ
Ικαρία 9/11/2010
Παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας

 
 


Με ανακοίνωση μας το Σεπτέμβριο δηλώσαμε ότι μετέχουμε και στηρίζουμε το Συνδυασμό της ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ για τις δημοτικές εκλογές στο Δήμο ΙΚΑΡΙΑΣ.
Η ανταπόκριση των μελών και των φίλων μας υπήρξε ομόθυμη και συγκινητική όπως απεικονίζεται στα ήδη γνωστά νικηφόρα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών και για το γεγονός αυτό τους ευχαριστούμε θερμά.
Συνεχίζουμε τον αγώνα με την ίδια ορμή και αποφασιστικότητα για την επόμενη Κυριακή που θα ολοκληρωθεί η νίκη και θα χαραχθεί μια νέα πορεία για την ΙΚΑΡΙΑ μας.
Στην προσπάθεια μας αυτή δεν πρόκειται να δεχθούμε καμία έξωθεν παρέμβαση ή προσπάθεια ποδηγέτησης των στελεχών και των ψηφοφόρων μας και καλούμε όλους τους Νεοδημοκράτες, μαζί με όλους του Ικαριώτες, να συμμετάσχουν μαζικά στο δεύτερο γύρο των εκλογών και να υπερψηφίσουν το συνδυασμό της ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, κλείνοντας τα αυτιά τους σε οποιεσδήποτε φήμες ή δήθεν φιλικές παραινέσεις.
Η νίκη είναι κοντά
Μας απομένουν μόλις λίγες ημέρες.
Γενούζος Παναγιώτης για την Τ.Ο. Αγ. Κηρύκου
Τσιαντή Πορή – Τούλα για την Τ.Ο. Ευδήλου
Κουκή Αθηνά για την Τ.Ο. Ραχών
Παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας!
Ικαρία 9/11/2010


Οι Οργανώσεις του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ στην Ικαρία, καταρχάς ευχαριστούν και συγχαίρουν του συμπολίτες, φίλους και μέλη τους, γιατί τίμησαν τον ανεξάρτητο συνδυασμό του Χριστόδουλου Σταυρινάδη, και τον ανέδειξαν πρώτη δύναμη με ποσοστό 45,5% την προηγούμενη Κυριακή.
Καλούμε τα μέλη και τους φίλους μας να συμμετάσχουν μαζικά στο δεύτερο γύρο και να ψηφίσουν τον συνδυασμό της ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, το συνδυασμό της συμμετοχής, της συνεργασίας και της αγωνιστικής συμπαράταξης απέναντι στα χρόνια προβλήματα του νησιού μας, αλλά και στις ζοφερές συνθήκες της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου, με στόχους την αναβάθμιση της ζωής μας με όρους αειφορίας και ανάπτυξης.
Επίσης δηλώνουμε ρητά ότι ως Ικαριώτες και ελεύθεροι άνθρωποι δεν θα δεχτούμε καμία παρέμβαση από παράγοντες έξω από τον τόπο μας για να ανακοπεί η νικηφόρα πορεία του συνδυασμού μας.

Καλούμε όλο τον Ικαριώτικο λαό να συστρατευτεί και να συμμετάσχει στην προσπάθεια μας αυτή.

Παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας

Ικαρία 9/11/2010


Και σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ:
  «Αργά χθες το βράδυ σε συνέλευση της παράταξής του» του κ.Ηλία Γακλία, « αποφασίστηκε η ψήφος κατά συνείδηση στον β΄ γύρο, «ως ελεύθεροι πολίτες», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, αλλά και η μη πραγματοποίηση συνάντησης με τους άλλους δύο συνδυασμούς, νωρίτερα από την επόμενη Δευτέρα"

Σταυροδοσία περιφερειακών συμβούλων στο Δήμο Ανθεμούντα

Οι ψηφοφόροι του Δήμου Ανθεμούντα από μέν το ψηφοδέλτιο του ΨΩΜΙΑΔΗ ....φολοδώρησαν με 428 σταυρουδάκια τον ΜΗΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟ και  του ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΟΛΑΡΗ με 257 τον ΠΡΑΣΣΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟ
Αναλύτικά οι προτιμήσεις στους παρακάτω πίνακες.

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟΥ

Δικαστή μου……

Όχι. Δεν έχουμε τίποτα να πούμε εμείς οι δυο.
Εσύ είσαι ανεβασμένος στην έδρα.
Κι εγώ στο σταυρό.
Από ‘κει που βρίσκεσαι διάλογος δεν γίνεται.
Εσύ κρατάς τη ζωή μου στην άκρη της πέννας σου
και την πετάς σαν πιτσιλιά μελάνι.
Εσένα σε δέσανε στο καθήκον να μοιράζεις αδικία με ψευδώνυμα.
Εσύ είσαι απόγονος κάποιου χασάπη ή κάποιου βασιλιά.
Εγώ είχα πατέρα τον ιδρώτα….
Εσύ,
με κάποιαν απόφαση που δεν είναι δική σου,
τιμωρείς ένα έγκλημα που δεν είναι δικό μου.
Και μόνο το χέρι σου – δικαστή μου-
μόνο το χέρι σου, αυτό, που τρέμει,
μόνο αυτό είναι δικό σου.

Φίλε. Δεν είσαι Φαρισαίος.
Αν δίνεις το θάνατο με τόση ευκολία
είναι γιατί τον τρέμεις πιο πολύ.
Σου ράψανε στη ράχη
το αποφόρι του Λογιόλα
και το φορείς για δικαστική τήβενο.
Μα τα ξένα ρούχα, δικαστή μου,
τα ξένα ρούχα ήταν πάντα ανυπόφορα.
Προπάντων τα επίσημα

Δικαστή μου…..

Που φόρεσες τα γυαλιά για ….να μη βλέπεις – θάρρος!
Γρήγορα θα τελειώσει η ποινή σου.
Η ποινή σου να μοιράζεις ξένες ποινές-
για να γλυτώσεις την δική σου.
Γρήγορα θα δικάζεις πάλι κατά Νόμον
και «κατά κρίσην δικαίου ανδρός».
Μα τώρα πνίγηκαν κι οι κρίσεις κι οι νόμοι
μες το αίμα που ‘χυσε η πένα σου.

Τώρα……
Είσαι ένας τυφλός σκοπευτής της καρδιάς μου.
Που τίποτα δεν είδε, και τίποτα δεν άκουσε.
Γιατί στις πέντε η ώρα το πρωί
(την ώρα που οι αθώοι πεθαίνουν)
οι Δικαστές κοιμούνται.


Μα, κύριε, ξέρε το!
Πως κάθε μέρα εκτελείς τον ίδιο κατάδικο.
Κάθε μέρα εκτελείς τον ίδιο αθώο.
Κι όταν θα χρειαστεί να εκτελέσεις κι έναν ένοχο
θα βρεθείς μπροστά στον εαυτό σου.
Απάνθρωπε Κύριε!
Το κουδούνι που κρατάς
είναι η νεκρώσιμη καμπάνα σου!


Και τώρα…..

Πήγαινε να κρεμάσεις την τήβενό σου!
(αυτήν που γεμίζεις με το ανάξιο κορμί σου)
ώσπου να στην γεμίσει ο αέρας! Πήγαινε!



ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

(από το βιβλίο ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΙ)