Είναι παράνοια υπάνθρωποι που διέπραξαν το έγκλημα της έσχατης προδοσίας να δικάζονται απο τα πολιτικά δικαστήρια.
Τα εγκλήματα των καθαρμάτων της συμμορίας Σημίτη δεν είναι απιστία ή υπεξαίρεση. Είναι εγκλήματα που σχετίζονται με το στράτευμα και την εθνική ασφάλεια.
Κακώς, κάκιστα η δικαιοσύνη ψάχνει να βρει αν ο Γιάννος έχει λογαριασμούς στην Σιγκαπούρη ή ο Άκης κρύβει λεφτά στις κάλτσες του.
Όταν πληρώνεις μισό δις για υποβρύχια και δεν παίρνεις ούτε ένα, είναι αδιανόητο η στρατιωτική δικαιοσύνη να περιμένει εάν ο
Ταμήλος αθωώσει τον Βενιζέλο στο κοινοβούλιο.
Όταν πληρώνεις 12 μεταγωγικά και πετάει ένα, δεν περιμένεις να σου πει ο Ροσόνης εάν ο λογαριασμός του στην HSBC που έκλεισε σε δύο ώρες ήταν η μίζα του Γιάννου ή του Θανάση.
Έχεις ήδη στοιχειοθετήσει το αδίκημα της έσχατης προδοσίας.
Τους ρίχνεις ισόβια και άστους μετά να εκλιπαρούν να επιστρέψουν τις μίζες για να γλιτώσουν καμιά δεκαετία.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μας το έστειλε ο ΜΙΜΗΣ
Τήν Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννηση, 29η Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. στόν ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ ἁγίου Στεφάνου Ἀρναίας ἐτελέσθη ἡ ἀρχαιοπρεπής καί ἐκφράζουσα τό Ἱεροσολυμιτικό τυπικό Θεία Λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, πρώτου Ἐπισκόπου τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς συνηθίζεται νά τελῆται στίς κατά τόπους Ἐκκλησίες τά Χριστούγεννα.
Ἡ δωρική ἁπλότητα, ἡ κατάνυξις, οἱ ἐκτεταμένες Εὐχές, τά ἁγιογραφικά ἀναγνώσματα καί οἱ ἰδιαίτερες ‟αἰτήσεις” τῆς πρωτοχριστιανικῆς αὐτῆς εὐχαριστιακῆς Συνάξεως, ὡς καί τά ὑπέροχα ψάλματά της ἐδημιούργησαν ἐνθουσιαστικό κλῖμα στό ἐκκλησίασμα, πού πύκνωσε ἀπό πρωΐας τόν μεγαλοπρεπῆ Ἱερό Ναό. Ἄλλωστε ἡ μέχρι καί τά Ἱερά ἁγιογραφικά Ἀναγνώσματα παραμονή καί συμπροσευχή τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου εἰς τόν Σολέα ἐκτός τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, δίδει τήν εὐκαιρία στό λαϊκό στοιχεῖο νά συμμετέχη ἐντονώτερον στά δρώμενα, συμπροσευχόμενο μέ τούς Πρεσβυτέρους καί τούς Διακόνους.
Κατά τήν Ἱερά αὐτή Σύναξη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας καί μετά τήν λεγομένη Μεγάλη Εἴσοδο καί τήν ἀπόληξη τοῦ Χερουβικοῦ Ὕμνου ‟Σιγησάτω πᾶσα σάρξ βροτεία … ”, ἐχειροτόνησε εἰς Πρεσβύτερον τόν Διάκονο π. Νικόλαο Ματθαῖο, χημικό καθηγητή καί ἄμισθο μέχρι καί τῆς σήμερον κληρικό τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως. Τόν π. Νικόλαο εἰσήγαγε στόν πρῶτο βαθμό τῆς Ἱερωσύνης ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μιλήτου καί Καθηγούμενος τῆς Σταυροπηγιακῆς, Βασιλικῆς καί Πατριαρχικῆς Μονῆς τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ. Ὁ π. Νικόλαος πρό τῆς χειροτονίας του ὑπηρέτησε εἰς τόν ἰδιωτικό τομέα καί μάλιστα ὡς φροντιστηριάρχης καθηγητής χημικός τήν Ἐκπαίδευση καί κατόπιν ἠθέλησε καί εἰσῆλθε στόν Ἱερό Κλῆρο. Εἶναι πατέρας δύο τέκνων.
Στήν ὁμιλία ἐπί τῇ χειροτονίᾳ του ὁ π. Νικόλαος παρουσίασε μέ πληρότητα τό ὑπούργημα τοῦ Πρεσβυτέρου καί ὑπεσχέθη ὅτι, ὡς καί σήμερα, θά ἐξακολουθήση νά διακονῆ τήν Ἱερά μας Μητρόπολη ὡς ἄμισθος Κληρικός καί μάλιστα μέ ἀπόλυτη ὑπακοή στόν τῆς Ἐκκλησίας Ἀρχιποίμενα καί τήν ὀρθόδοξη παράδοσή μας. Παρεκάλεσε δέ τόν Κύριο νά μή λυπήση καί ἀπογοητεύση ποτέ τόν χειροτονήσαντα αὐτόν Ἐπίσκοπο.
Ὁ Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, ἀπαντῶν στόν ὑπό χειροτονίαν κληρικό, παρετήρησε ὅτι ἡ Ἱερωσύνη ἔχει θεία τήν καταγωγή καί ἐμφυσήσθηκε ἀπό τόν Κύριο στούς ἁγίους Ἀποστόλους, ἄραγε ἑδράζεται στό θεμέλιο τῶν Ἀποστόλων. Σημείωσε ὅμως ὅτι ἡ Θεία Χάρη εἶναι αὐτή πού ἁγιάζει, αὐτός δέ πού κάθε φορά ἱερουργεῖ εἶναι ὑπηρέτης της. Ὁ Κληρικός, εἶπε ὁ Δεσπότης, στέκεται σάν μετέωρο ἱερό ἀνάμεσα στόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο, στόν οὐρανό καί τή γῆ, ἀξιώνεται μπροστά στό ἅγιο Θυσιαστήριο νά εἶναι ἡ ‟ζῶσα εἰκών τοῦ Χριστοῦ”, γίνεται ὁ κοινός πατέρας ὁλάκερης τῆς οἰκουμένης, εἶναι ὁ πατέρας κι ὁ ἀδελφός, ὁ διδάσκαλος καί ὁ ποιμένας.
Μή λησμονοῦμε λοιπόν, συνέχισε, ὅτι ὁ λόγος του πηγάζει ἀπό τήν Εὐχαριστία καί δοξολογώντας τόν Θεό ἀξιώνεται νά ἀποβῆ σέ μάρτυρα κι ὁμολογητή τόσο τοῦ θαύματος τῆς Σαρκώσεως, τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λόγου, ὅσο καί τοῦ θαύματος τῆς ἐγχριστώσεως τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Δανείζει τή γλώσσα του καί προσφέρει τό χέρι του, ὥστε ὁ Πατήρ καί ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα νά οἰκονομοῦν καί νά ἐνεργοῦν τά πάντα. Καί κατέληξε: «Ὅταν βλέπης τόν ἱερέα νά προσφέρη τή χάρη τῶν μυστηρίων, μή νομίσης ὅτι εἶναι ὁ ἱερεύς πού τελεῖ αὐτά, ἀλλά τό χέρι τοῦ Χριστοῦ πού σοῦ ἁπλώνεται κατά τόν ἱερό Χρυσόστομο. Τοῦτο σημαίνει ὅτι τό Μυστήριο τῆς Σωτηρίας τό ἐργάζεται ὁ Θεός καί ὁ ἱερουργός στέκει παράπλευρα καί διακονεῖ. Εἴμαστε διάκονοι Θεοῦ πού μέ τό λέντιο καί τή λεκάνη τῆς Μεγάλης Πέμπτης θά πλύνωμε καί θά σπογγίσωμε τά πόδια τῶν ‟μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ”, γιά νά τούς κοινωνήσωμε μετέπειτα μέ τό Τίμιο Σῶμα καί τό Ἄχραντο Αἷμα Του. Τίποτε ἄλλο! Διάκονοι Θεοῦ καί ὑπηρέτες τῆς Βασιλείας Του. Αὐτό σημαίνει Ἱερωσύνη!».
